اثربخشی مداخلات مددکاری در توانمندسازی روان شناختی زنان سرپرست خانوار

زنان سرپرست خانوار از گروه های آسیب پذیر جامعه محسوب می شوند که با فشارهای اقتصادی، اجتماعی، عاطفی و روان شناختی متعددی روبه رو هستند. توانمندسازی روان شناختی می تواند در ارتقای کیفیت زندگی، خودکارآمدی، استقلال، مشارکت در تصمیم گیری و تقویت امید به آینده ی این زنان نقش مهمی داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخلات مددکاری در توانمندسازی روان شناختی زنان سرپرست خانوار انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. تعداد ۱۲۰ زن سرپرست خانوار به صورت خوشه ای انتخاب شدند و به دو گروه مداخله و کنترل (هر گروه ۶۰ نفر) تقسیم شدند. گروه مداخله در ۱۲ جلسه ی هفتگی مداخلات مددکاری شامل آموزش روان شناختی، تقویت خودکارآمدی، مهارت حل مسئله، سواد مالی و حمایت گروهی شرکت کرد. توانمندسازی روان شناختی با پرسشنامه ی ۱۲ گویه ای ۵ درجه ای لیکرت، مبتنی بر مقیاس توانمندسازی روان شناختی اسپرایزر (۱۹۹۵) سنجیده شد. داده ها با آزمون کولموگروف-اسمیرنوف و آزمون تی تک نمونه ای تحلیل شدند. نتایج آزمون کولموگروف-اسمیرنوف نشان داد توزیع نمرات نرمال است. نتایج آزمون تی تک نمونه ای حاکی از آن بود که میانگین نمره ی پس آزمون گروه مداخله به طور معناداری بالاتر از گروه کنترل است و این موضوع اثربخشی مداخلات مددکاری را در توانمندسازی روان شناختی زنان سرپرست خانوار تایید می کند. یافته ها نشان می دهد مداخلات مددکاری می تواند راهبردی موثر برای ارتقای توانمندسازی روان شناختی، تاب آوری و مشارکت اجتماعی زنان سرپرست خانوار باشد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: مداخلات مددکاری ، توانمندسازی روان شناختی ، زنان سرپرست خانوار ، خودکارآمدی ، توانمندسازی