تحلیل اثربخشی شیوه های نوین ارزشیابی آموزشی بر کاهش اضطراب ومدیریت کلاس

پژوهش حاضر با هدف تحلیل اثربخشی شیوه های نوین ارزشیابی آموزشی (ارزشیابی توصیفی، خودسنجی و همتاسنجی) بر کاهش اضطراب تحصیلی و ارتقای اثربخشی مدیریت کلاس درس انجام گرفت. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان تشکیل دادند که از میان آن ها تعداد ۶۰ نفر به شیوه نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و کنترل (۳۰ نفر) جای دهی شدند. ابزارهای گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه استاندارد اضطراب امتحان ساراسون و مقیاس محقق ساخته مدیریت رفتار و جو کلاس درس بود که روایی و پایایی آن ها با ضریب آلفای کرونباخ تایید شد. برای گروه آزمایش طی ۱۰ جلسه آموزشی، روش های نوین ارزشیابی تکوینی، ارائه بازخوردهای توصیفی سازنده و سنجش های فرآیندمحور پیاده سازی شد، در حالی که گروه کنترل با شیوه های سنتی و نمره محور ارزشیابی شدند. جهت تحلیل داده ها، علاوه بر شاخص های آمار توصیفی (میانگین و انحراف معیار)، از مدل تحلیل کوواریانس چندمتغیری (MANCOVA) با استفاده از نرم افزار SPSS بهره گرفته شد تا اثر متغیرهای پیش آزمون کنترل گردد. نتایج حاصل از تحلیل آماری نشان داد که به کارگیری شیوه های نوین ارزشیابی اثر معناداری بر کاهش مولفه های اضطراب تحصیلی دانش آموزان داشته است ($P < ۰/۰۱$). همچنین یافته ها حاکی از آن بود که این رویکرد به بهبود معنادار شاخص های مدیریت کلاس، کاهش رفتارهای ایذایی و افزایش تعامل مثبت در محیط یادگیری منجر گردیده است. بر اساس نتایج به دست آمده، گذار از سنجش های سنتی تنش زا به الگوهای بازخوردمحور نوین، بستری کارآمد برای تنش زدایی و تسهیل مدیریت بهینه کلاس فراهم می آورد.کلمات کلیدی: شیوه های نوین ارزشیابی، ارزشیابی تکوینی، اضطراب تحصیلی، مدیریت کلاس، بازخورد توصیفی.