نقش سردرگمی در فضای مجازی برافت کارکردهای اجرایی کودکان دارای اختلالات یادگیری

گسترش روزافزون فناوری های نوین و غوطه وری در فضای مجازی، ابعاد شناختی دانش آموزان را دستخوش چالش کرده است؛ لذا پژوهش حاضر با هدف واکاوی نقش سردرگمی در فضای مجازی بر افت کارکردهای اجرایی کودکان دارای اختلالات یادگیری به انجام رسید. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود و جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان ابتدایی با تشخیص رسمی اختلالات یادگیری در مراکز آموزشی بودند که نمونه ای ۱۴۰ نفری به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه استاندارد سنجش سردرگمی در وب و مقیاس معتبر ارزیابی رفتاری کارکردهای اجرایی (BRIEF) بود که پس از رعایت اصول اخلاقی و جلب رضایت، توسط والدین و آموزگاران تکمیل گردید. جهت مدل تحلیل مطالب، داده ها با استفاده از شاخص های آمار توصیفی و آزمون های استنباطی رگرسیون خطی چندگانه و همبستگی پیرسون در نرم افزار SPSS مورد بررسی قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که میان ابعاد مختلف سردرگمی در فضای مجازی و نمرات کارکردهای اجرایی دانش آموزان، رابطه منفی و معناداری برقرار است (p < ۰/۰۱). نتایج مدل رگرسیونی تایید کرد که سردرگمی ناشی از اضافه بار اطلاعاتی و ناوبری پیچیده در وب، سهم عمده ای از واریانس افت کارکردهای اجرایی را پیش بینی می کند و سبب کاهش توان بازداری پاسخ، نقص بارز در حافظه فعال و تضعیف قابلیت سازمان دهی شناختی در کودکان دارای اختلال یادگیری می گردد. بر این اساس نتیجه گرفته می شود که مواجهه مدیریت نشده با ساختارهای تو در توی مجازی، نقایص زمینه ای خودتنظیمی ذهنی را در این کودکان تشدید می کند؛ لذا بازطراحی پلتفرم های برخط، آموزش سواد شناختی رسانه ای و تعیین الگوهای پایش شده برای هدایت تعاملات سایبری دانش آموزان، ضرورتی اجتناب ناپذیر است.کلمات کلیدی:سردرگمی در فضای مجازی، کارکردهای اجرایی، اختلالات یادگیری خاص، بازداری پاسخ، حافظه فعال، اضافه بار اطلاعاتی.