بهره گیری از هوش مصنوعی در تولید محتوای روان شناختی جهت تقویت مهارت های اجتماعی وهمدلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی بهره گیری از هوش مصنوعی در تولید محتوای روان شناختی جهت تقویت مهارت های اجتماعی و همدلی دانش آموزان به مرحله اجرا درآمد. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش شناسی در زمره پژوهش های شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل قرار دارد. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان تشکیل دادند که با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جای دهی شدند. در روند مداخله، برای گروه آزمایش بسته های محتوای چندرسانه ای روان شناختی سفارشی سازی شده شامل سناریوهای تعاملی، بازخوردهای عاطفی و داستان های موقعیت محور تولیدشده با الگوریتم های هوش مصنوعی ارائه شد، در حالی که گروه کنترل آموزش های مرسوم کلاسی را سپری کردند. گردآوری داده ها با استفاده از پرسش نامه های استاندارد مهارت های اجتماعی و مقیاس سنجش همدلی در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون انجام گرفت. به منظور تحلیل داده ها و ارزیابی تغییرات، از مدل تحلیل آماری استنباطی شامل آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری (مانکوا) با کنترل اثر پیش آزمون در نرم افزار آماری استفاده شد. یافته های حاصل از پژوهش نشان داد که نمرات مهارت های اجتماعی و همدلی در میان دانش آموزان گروه آزمایش به طور معناداری نسبت به گروه کنترل افزایش یافته است (۰/۰۵>P). بر اساس نتایج، محتوای تعاملی و هوشمند با شبیه سازی بسترهای ارتباطی موثر، توانسته است فهم عمیق تری از دیدگاه دیگران ایجاد کرده و مهارت برقراری ارتباط سازنده را در دانش آموزان بهبود بخشد. همچنین بررسی ها حاکی از آن است که شخصی سازی آموزش های عاطفی-روانی از طریق هوش مصنوعی، انگیزه و درگیری ذهنی فراگیران را در رفتارهای جامعه پسند ارتقا می دهد. در نهایت، نتایج به دست آمده بر ضرورت تلفیق ابزارهای نوین فناورانه با برنامه های مشاوره و یادگیری اجتماعی-هیجانی در مدارس تاکید می ورزد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، تولید محتوای روان شناختی ، مهارت های اجتماعی ، همدلی دانش آموزان ، یادگیری اجتماعی-هیجانی.