بررسی نگرش دانش آموزان به محتوای روان شناختی تولید شده توسط هوش مصنوعی وتاثیر آن برانگیزه

پژوهش حاضر با هدف بررسی نگرش دانش آموزان به محتوای روان شناختی تولیدشده توسط هوش مصنوعی و سنجش تاثیر آن بر انگیزش تحصیلی و فردی آنان به مرحله اجرا درآمد. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از حیث روش گردآوری داده ها، توصیفی–پیمایشی با رویکرد همبستگی و نیمه آزمایشی بود. جامعه آماری را کلیه دانش آموزان دوره متوسطه تشکیل دادند که از میان آنان نمونه ای با حجم مناسب بر اساس جدول کرجسی و مورگان و با شیوه نمونه گیری تصادفی خوشه ای چندمرحله ای برگزیده شدند. روند پژوهش شامل مواجهه هدایت شده دانش آموزان با بسته های محتوای روان شناختی تولیدشده به وسیله ابزارهای هوش مصنوعی پیرامون مدیریت استرس و خودپنداره مثبت بود. ابزار سنجش شامل پرسشنامه های استاندارد نگرش سنج نسبت به فناوری های نوین و مقیاس انگیزش تحصیلی هارتر با پایایی و روایی مورد تایید بود. مدل تحلیل داده ها با بهره گیری از آزمون های آمار توصیفی و استنباطی نظیر ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل کوواریانس تک متغیره در نرم افزار SPSS پیاده سازی گردید. نتایج به دست آمده نشان داد دانش آموزان نگرش مثبت و معناداری نسبت به سهولت، جذابیت و سودمندی درک شده از محتوای روان شناختی هوش مصنوعی دارند. همچنین تحلیل داده ها اثبات کرد بهره گیری از این محتوا موجب ارتقای معنادار مولفه های انگیزه درونی و تمایل به یادگیری پایدار در دانش آموزان شده است. علاوه بر این، درک تعاملی بودن محتوا به عنوان متغیری اثرگذار در تقویت خودکارآمدی تحصیلی مخاطبان شناسایی شد. یافته ها موید آن است که محتوای تولیدی هوش مصنوعی می تواند به عنوان مکمل مشاوره ای و انگیزشی در فرآیند یادگیری نقش آفرینی کند. در نهایت، توجه به سواد رسانه ای و نظارت تخصصی بر محتوای روان شناختی تولیدشده از سوی ابزارهای هوشمند توسط مربیان امری ضروری و تعیین کننده ارزیابی شد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، محتوای روان شناختی ، نگرش دانش آموزان ، انگیزش تحصیلی ، فناوری های آموزشی.