بررسی نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری و تصمیم گیری آموزشی معلمان مدارس

هوش مصنوعی به عنوان یکی از فناوری های نوظهور، ظرفیت قابل توجهی برای تحول در فرایندهای آموزشی و تغییر شیوه های سنتی یاددهی یادگیری ایجاد کرده است. یکی از مهم ترین زمینه های کاربرد این فناوری، شخصی سازی یادگیری و پشتیبانی از تصمیم گیری آموزشی معلمان است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری و تصمیم گیری آموزشی معلمان مدارس انجام شد. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش اجرا، توصیفی همبستگی است. جامعه پژوهش را معلمان مدارس تشکیل دادند و داده های مورد نیاز با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته گردآوری و با بهره گیری از روش های آماری توصیفی و استنباطی مورد تحلیل قرار گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که استفاده هدفمند از هوش مصنوعی می تواند در شناسایی تفاوت های فردی، تشخیص نقاط قوت و ضعف دانش آموزان، تنظیم محتوای آموزشی، ارائه بازخورد، شناسایی زودهنگام مشکلات یادگیری و انتخاب راهبردهای مناسب تدریس نقش داشته باشد. همچنین نتایج بیانگر آن بود که دسترسی معلمان به داده های تحلیلی و اطلاعات حاصل از سامانه های هوشمند می تواند فرایند تصمیم گیری آموزشی را داده محورتر کرده و به انتخاب آگاهانه تر روش های تدریس، ارزشیابی و حمایت آموزشی منجر شود. با وجود این، اثربخشی هوش مصنوعی به عواملی همچون سواد هوش مصنوعی معلمان، کیفیت داده ها، زیرساخت های فناورانه، حفظ حریم خصوصی و نظارت حرفه ای وابسته است. در مجموع، هوش مصنوعی زمانی می تواند بیشترین ارزش آموزشی را ایجاد کند که به عنوان ابزار پشتیبان در کنار قضاوت حرفه ای معلم به کار گرفته شود و جایگزین تعامل انسانی و نقش تربیتی معلم نشود.کلمات کلیدی: هوش مصنوعی، شخصی سازی یادگیری، تصمیم گیری آموزشی، معلمان مدارس، یادگیری تطبیقی، تحلیل داده های آموزشی، فناوری آموزشی.