«راهکارهای معلم برای پیشگیری از سوءاستفاده دانش آموزان از ابزارهای هوش مصنوعی در تکالیف»

ظهور و گسترش ابزارهای هوش مصنوعی مولد در فضای آموزشی، فرصت ها و چالش های نوظهوری را برای فرایند یادگیری ایجاد کرده است. در حالی که این فناوری ها می توانند به عنوان دستیاران آموزشی عمل کنند، سوءاستفاده دانش آموزان از آن ها برای تولید تکالیف درسی بدون درک محتوایی، نگرانی هایی را در خصوص افت کیفیت یادگیری و تضعیف تفکر انتقادی برانگیخته است. این پژوهش با هدف شناسایی و تبیین راهکارهای عملیاتی برای معلمان جهت مدیریت و پیشگیری از سوءاستفاده دانش آموزان از هوش مصنوعی انجام شده است. روش پژوهش در این مطالعه از نوع اقدام پژوهی بوده و داده ها از طریق مشاهده عملکرد دانش آموزان، تحلیل تکالیف و بازخوردگیری در کلاس درس گردآوری شده اند. یافته ها نشان می دهد که تغییر رویکرد از «تکالیف محصول محور» به «تکالیف فرایندمحور»، طراحی ارزیابی های حضوری و شفاهی، و همچنین آموزش سواد دیجیتال و اخلاق مداری در استفاده از فناوری، راهکارهای موثری برای کاهش اتکای کاذب به هوش مصنوعی هستند. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که به جای ممنوعیت مطلق ابزارهای هوش مصنوعی، می توان با بازطراحی ساختار تکالیف و افزایش تعامل مستقیم معلم و دانش آموز، هوش مصنوعی را از یک ابزار تقلب به یک ابزار یادگیری ارتقا داد.کلمات کلیدی: هوش مصنوعی، سوءاستفاده تحصیلی، تکالیف درسی، مدیریت کلاس، سواد دیجیتال، آموزش فرایندمحور، اخلاق در یادگیری