تاثیر آسیب شناختی شبکه های اجتماعی مجازی برانگیزه یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان

هدف از این پژوهش، بررسی تحلیلی تاثیرات آسیب شناختی استفاده از شبکه های اجتماعی مجازی بر انگیزه تحصیلی و افت عملکرد آموزشی دانش آموزان است. این مطالعه با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی و با رویکرد پیمایشی، به شناسایی الگوهای رفتاری دانش آموزان در فضای مجازی پرداخته است. جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره دوم متوسطه بوده که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای انتخاب شدند و ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته با روایی و پایایی مطلوب بود. مدل تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه انجام شد تا سهم هر یک از مولفه های حضور در شبکه های اجتماعی در کاهش انگیزه و عملکرد تبیین گردد. یافته ها نشان داد که میان افزایش ساعات حضور در شبکه های اجتماعی و کاهش مولفه های انگیزه درونی، خودکارآمدی و تمرکز ذهنی، رابطه معناداری وجود دارد. همچنین نتایج حاکی از آن است که اعتیاد به این فضا، منجر به اهمال کاری تحصیلی و افت معدل گردیده است. این پژوهش در نهایت بر ضرورت سواد رسانه ای و تدوین برنامه های پیشگیرانه برای مدیریت حضور دانش آموزان در فضای مجازی تاکید می کند تا با جایگزینی راهکارهای تعاملی، از گسست تحصیلی آنان جلوگیری شود.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: شبکه های اجتماعی مجازی ، آسیب شناسی ، انگیزه یادگیری ، عملکرد تحصیلی ، سواد رسانه ای ، دانش آموزان.