بررسی نقش معاون آموزشی در شناسایی،پیشگیری و کاهش افت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی همه جانبه ی نقش و کارکرد معاون آموزشی در شناسایی به موقع، پیشگیری ساختاریافته و کاهش افت تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی به مرحله اجرا درآمد. رویکرد این پژوهش از منظر هدف کاربردی و از حیث ماهیت و روش گردآوری داده ها، از نوع توصیفی–تحلیلی با تکیه بر سنت مطالعات مروری روایتی و تحلیل اسنادی تجارب زیسته است. جامعه مطالعاتی شامل اسناد بالادستی، آیین نامه های اجرایی مدارس و پژوهش های مرتبط با مدیریت آموزشی و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان ابتدایی طی سال های اخیر بوده که منابع معتبر با استفاده از نمونه گیری هدفمند انتخاب و پایش شدند. ابزار گردآوری اطلاعات فیش برداری متمرکز از متون علمی و گزارش های میدانی بود و تحلیل داده ها از طریق مدل تحلیل مضمون (تماتیک) و دسته بندی استقرایی مضامین محوری صورت گرفت. فرآیند پژوهش در سه مرحله طراحی شد: ابتدا شاخص ها و نشانه های زودهنگام افت تحصیلی در ابعاد شناختی و رفتاری واکاوی گردید؛ سپس اقدامات نظارتی و پیشگیرانه معاونان تبیین شد و در نهایت راهکارهای مداخله ای اثربخش تدوین گردید. نتایج نشان داد معاون آموزشی به عنوان حلقه واسط میان معلم، خانواده و مدیریت مدرسه، نقشی راهبردی در پایش مستمر عملکرد تحصیلی از طریق چک لیست های پیشرفت دارد. یافته ها مشخص کرد تقویت ارتباط والد–معلم، اجرای نظارت بالینی دلسوزانه بر تدریس معلمان و بازطراحی سازوکارهای جبرانی توسط معاونان، افت تحصیلی را به حداقل می رساند. در بعد عاطفی و انگیزشی نیز ایجاد فضای یادگیری حمایتی و شناسایی چالش های خانوادگی نقشی بازدارنده در افت یادگیری ایفا می کند. بنابراین معاون آموزشی فراتر از وظایف دفتری، کنشگری پداگوژیک است که با هدایت فرایند یادگیری، از اتلاف منابع آموزشی و سرخوردگی تحصیلی کودکان پیشگیری می نماید.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: معاون آموزشی ، افت تحصیلی ، دوره ابتدایی ، نظارت آموزشی ، پیشگیری و مداخله تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی.