جایگاه محیط زیست در دین اسلام

دین اسلام به عنوان آخرین و کامل ترین دین جهانی، در حمایت از محیط زیست سابقه ای تاریخی دارد. افزون بر اینکه آموزه های دینی خود نکته ای مثبت در حمایت از محیط زیست به شمار می آید، توجه به طبیعت در دین اسلام با بصیرت نگری به آیات الهی پیوند خورده و این نکته به حمایت از محیط زیست جنبه ای تقدسی بخشیده است. گذشته از جنبه های اخلاقی و معرفتی، توجه به طبیعت که ناشی از نگاه توحیدی، یکپارچه دانستن هستی و احترام به آن است، احکام اسلامی را نیز در بر می گیرد؛ احکامی که سامان دادن به زندگی متعارف را بر عهده دارند و در پرتو آن، محیط طبیعی مورد حمایت قرار می گیرد. بنابراین، در دین اسلام، محیط زیست نه تنها یک موضوع زیست محیطی صرف نیست، بلکه مسئله ای اخلاقی و دینی است که با سعادت دنیوی و اخروی انسان در ارتباط است. مقاله حاضر درصدد است با شیوه توصیفی و با استفاده از روش مطالعه اسنادی و کتابخانه ای به این پرسش پاسخ دهد که محیط زیست در دین اسلام از چه جایگاهی برخوردار است. یافته ها حاکی از آن است که در دین اسلام، محیط زیست جایگاه ویژه ای دارد و حفاظت از آن یک وظیفه دینی و اخلاقی محسوب می شود. اسلام بر اهمیت حفظ تعادل در طبیعت و جلوگیری از اسراف و تبذیر منابع طبیعی تاکید دارد.واژگان کلیدی: محیط، محیط زیست، طبیعت، جایگاه، دین اسلام، اخلاق زیستی.