حوزه ی فناوری اطلاعات وامنیت سایبری:تحلیل فنی خاموشی هکرها در دوران هوش مصنوعی؛ خودکارسازی حملات و راهبردهای دفاعی
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 80
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
LEEIAE01_005
تاریخ نمایه سازی: 20 مهر 1405
چکیده مقاله:
گسترش سریع هوش مصنوعی و به ویژه هوش مصنوعی مولد، الگوی تهدیدهای سایبری را دستخوش تغییر کرده است. در گذشته بخش قابل توجهی از حملات سایبری به فعالیت مستقیم مهاجم، استفاده از ابزارهای مشخص و اجرای نسبتا قابل مشاهده مراحل حمله وابسته بود؛ اما در سال های اخیر، استفاده از سامانه های هوشمند و خودکار باعث شده است بسیاری از مراحل شناسایی، فریب، تولید محتوا، تحلیل اطلاعات، انتخاب هدف و حتی اجرای برخی اقدامات مخرب با دخالت انسانی کمتر انجام شود. در چنین شرایطی، مفهوم «خاموشی هکرها» را می توان به عنوان تغییری در شیوه حضور مهاجمان در فضای سایبری تفسیر کرد؛ به این معنا که مهاجم لزوما با حملات پرسر و صدا و قابل تشخیص ظاهر نمی شود، بلکه ممکن است از ابزارهای خودکار برای انجام عملیات تدریجی، کم هزینه و پنهان استفاده کند. این تحول، مرز میان حمله سنتی و حمله هوشمند را کمرنگ کرده و ضرورت بازنگری در راهبردهای دفاع سایبری را افزایش داده است.پژوهش حاضر با هدف تحلیل فنی نقش هوش مصنوعی در خودکارسازی حملات سایبری و بررسی راهبردهای دفاعی متناسب با این وضعیت انجام شده است. روش پژوهش توصیفی تحلیلی و مبتنی بر مطالعه اسناد، گزارش های تخصصی، چارچوب های امنیت سایبری و منابع علمی معتبر است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی از یک سو می تواند ظرفیت مهاجمان را در مقیاس پذیری حملات، تولید محتوای فریبنده، شناسایی الگوها و بهره گیری از عامل های خودکار افزایش دهد و از سوی دیگر، در حوزه دفاعی می تواند برای تشخیص ناهنجاری، تحلیل رخدادها، اولویت بندی هشدارها، شکار تهدید، پاسخ گویی سریع و ارزیابی مستمر امنیت مورد استفاده قرار گیرد. گزارش های جدید ENISA نیز نشان می دهند که مدل های نوظهور هوش مصنوعی به طور فزاینده ای برای پشتیبانی از عملیات مخرب مورد توجه قرار گرفته اند. در مقابل، چارچوب هایی مانند NIST CSF ۲.۰ و NIST AI RMF بر مدیریت نظام مند ریسک، حاکمیت، ارزیابی و کنترل مستمر تاکید دارند. بنابراین، دفاع موثر در عصر هوش مصنوعی صرفا با افزودن یک ابزار امنیتی جدید امکان پذیر نیست، بلکه نیازمند ترکیب فناوری، مدیریت ریسک، آموزش نیروی انسانی، کنترل دسترسی، پایش رفتاری و معماری امنیتی چندلایه است.
کلیدواژه ها:
هوش مصنوعی ، امنیت سایبری ، حملات خودکار ، هکر ، هوش مصنوعی مولد ، دفاع سایبری ، تشخیص تهدید ، عامل هوشمند ، مدیریت ریسک
نویسندگان
رها فرجی نژاد
* نویسنده اول
راحله مختاری کلخوران
نویسنده دوم
رقیه احدی
نویسنده سوم
ابوذر محمدزاده
نویسنده چهارم