هوش مصنوعی به مثابه همکار معلم: تاثیر آن بر خلاقیت، تصمیم گیری و اثربخشی آموزشی

گسترش هوش مصنوعی در نظام آموزشی، نقش و وظایف حرفه ای معلمان را با تغییرات قابل توجهی مواجه ساخته است. در این میان، نگاه به هوش مصنوعی به عنوان «همکار معلم» می تواند فراتر از استفاده ابزاری از فناوری، زمینه ای برای تقویت توانایی های حرفه ای معلمان فراهم آورد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر هوش مصنوعی به مثابه همکار معلم بر خلاقیت، تصمیم گیری و اثربخشی آموزشی انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی همبستگی است. جامعه پژوهش را معلمان تشکیل می دهند و داده ها با استفاده از ابزارهای استاندارد مرتبط با کاربرد هوش مصنوعی، خلاقیت معلمان، تصمیم گیری آموزشی و اثربخشی آموزشی گردآوری و با بهره گیری از روش های آماری توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. یافته های پژوهش نشان داد که استفاده هدفمند از هوش مصنوعی می تواند با افزایش دسترسی معلمان به ایده های آموزشی، تنوع بخشی به روش های تدریس و پشتیبانی از طراحی فعالیت های یادگیری، زمینه تقویت خلاقیت حرفه ای آنان را فراهم کند. همچنین، هوش مصنوعی با پردازش سریع اطلاعات و تحلیل داده های آموزشی، به معلمان در شناسایی نیازهای یادگیرندگان و بررسی گزینه های مختلف آموزشی کمک می کند و می تواند کیفیت تصمیم گیری آموزشی را ارتقا دهد. نتایج همچنین بیانگر آن بود که استفاده مناسب از هوش مصنوعی از طریق کاهش برخی فعالیت های تکراری، تسهیل طراحی آموزشی، تولید محتوای آموزشی و ارائه بازخورد اولیه، ظرفیت ارتقای اثربخشی آموزشی را دارد. با این حال، تحقق این ظرفیت به میزان سواد هوش مصنوعی، توانایی ارزیابی انتقادی خروجی ها، استقلال حرفه ای معلم و رعایت اصول اخلاقی و تربیتی وابسته است. بر اساس نتایج، هوش مصنوعی زمانی می تواند بیشترین ارزش آموزشی را ایجاد کند که به عنوان مکمل توانایی های انسانی و پشتیبان تصمیم گیری حرفه ای معلم مورد استفاده قرار گیرد، نه جایگزین نقش انسانی و تربیتی او.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی ، معلم ، همکار هوشمند ، خلاقیت معلم ، تصمیم گیری آموزشی ، اثربخشی آموزشی ، سواد هوش مصنوعی.