سواد دیجیتال معلمان بازنشسته و بازآموزی مهارت

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 86

فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

SMLSTPS02_050

تاریخ نمایه سازی: 20 مهر 1405

چکیده مقاله:

در نظام های آموزشی و جوامع معاصر که فناوری های دیجیتال با سرعتی بی سابقه در حال دگرگون سازی تمامی ابعاد زندگی بشری هستند و آموزش و پرورش نیز به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای اجتماعی، به شدت تحت تاثیر این تحولات قرار گرفته است و معلمان بازنشسته به عنوان گنجینه ای ارزشمند از تجربه های تربیتی، آموزشی و مدیریتی، با وجود سال ها خدمات ارزنده در نظام آموزشی، اغلب به دلیل کمبود دانش، مهارت و آگاهی کافی در مورد فناوری های نوین و فضای دیجیتال، از چرخه فعال آموزشی و اجتماعی فاصله گرفته اند و این فاصله، نه تنها به کاهش عزت نفس و احساس مفیدبودن در آنان منجر می شود، بلکه جامعه آموزشی را از سرمایه های گرانبهای انسانی خود محروم می سازد و با وجود اینکه پژوهش ها نشان می دهند که معلمان بازنشسته با داشتن تجربه غنی در مدیریت کلاس، شناخت عمیق از روان شناسی دانش آموزان، و آشنایی با روش های تدریس سنتی، می توانند نقش موثری در آموزش مجازی، مشاوره به معلمان جوان، تولید محتوای آموزشی، و شرکت در برنامه های داوطلبانه سوادآموزی دیجیتال ایفا کنند، بسیاری از آنان به دلیل نبود برنامه های بازآموزی هدفمند، عدم دسترسی به منابع آموزشی مناسب، و احساس خجالت یا شرم از یادگیری در سنین بالا، از این فرصت ها محروم می مانند و این شکاف دیجیتال نسلی، به ویژه در نظام های آموزشی که به تازگی با چالش های عصر دیجیتال مواجه شده اند، می تواند به هدررفت سرمایه انسانی، کاهش کیفیت آموزش، و افزایش انزوای اجتماعی سالمندان منجر شود و در چنین شرایطی، بازآموزی مهارت های دیجیتال به معلمان بازنشسته به عنوان یک اقدام انسانی، اجتماعی و فرهنگی، با فراهم آوردن امکان آشنایی تدریجی و حمایت شده آنان با ابزارهای دیجیتال، شبکه های اجتماعی آموزشی، نرم افزارهای تولید محتوا، و روش های ارتباط آنلاین، می تواند به عنوان یک راه حل کارآمد و تحول آفرین برای توانمندسازی مجدد این سرمایه های ارزشمند، افزایش مشارکت اجتماعی آنان، و بهره مندی نظام آموزشی از تجارب گرانبهایشان مطرح شود و این پژوهش که با هدف بررسی جامع ابعاد، مولفه ها، اهمیت، روش ها و چالش های بازآموزی مهارت های دیجیتال به معلمان بازنشسته انجام شده است، نشان می دهد که این بازآموزی فراتر از آموزش کار با رایانه و اینترنت، شامل مجموعه ای از شایستگی های فنی، ارتباطی، تولیدی، امنیتی و خودتوانمندسازی است که به معلمان بازنشسته امکان می دهد تا به عنوان شهروندانی دیجیتال فعال، مشارکت کننده و موثر در جامعه اطلاعاتی ایفای نقش کنند و با ایجاد تعادل میان استفاده از تجارب ارزشمند گذشته و مهارت های نوین دیجیتال، به انتقال دانش بین نسلی و غنی سازی محیط های آموزشی کمک نمایند و همچنین، این پژوهش بر این نکته تاکید دارد که بازآموزی مهارت های دیجیتال به معلمان بازنشسته نه تنها به کاهش انزوای اجتماعی و افزایش عزت نفس و احساس مفیدبودن آنان کمک می کند، بلکه به افزایش کیفیت آموزش مجازی، غنی سازی محتوای آموزشی، و پرورش نسلی از معلمان جوان که از تجارب ارزشمند پیشینیان خود بهره مند می شوند، یاری می رساند و بدین ترتیب، بازآموزی دیجیتال معلمان بازنشسته می تواند به عنوان یک سرمایه اجتماعی و فرهنگی حیاتی در نظام های آموزشی عصر دیجیتال عمل کند و به تحقق اهداف توسعه پایدار و عدالت بین نسلی کمک نماید؛ بااین حال، یافته های این پژوهش بر این نکته تاکید دارد که بازآموزی مهارت های دیجیتال به معلمان بازنشسته با چالش های جدی ازجمله کمبود برنامه های آموزشی هدفمند و متناسب با نیازها و سرعت یادگیری این گروه سنی، نبود زیرساخت های مناسب و دسترسی به تجهیزات و اینترنت در منزل، احساس خجالت، شرم و کاهش اعتمادبه نفس در یادگیری فناوری های جدید، ترس از شکست و اشتباه در استفاده از ابزارهای دیجیتال، نبود انگیزه کافی در برخی از آنان به دلیل عدم درک کاربردهای عملی فناوری در زندگی روزمره، و همچنین کمبود مربیان و تسهیل گران با تجربه و صبور در حوزه آموزش به سالمندان مواجه است و در غیاب برنامه ریزی دقیق، آموزش هدفمند و حمایت عاطفی و روانی، ممکن است به جای افزایش توانمندی و مشارکت آنان، به افزایش ناامیدی، کاهش عزت نفس، و تشدید انزوای اجتماعی منجر شود؛ در نهایت، پژوهش بر ضرورت تدوین برنامه جامع بازآموزی دیجیتال متناسب با ویژگی های معلمان بازنشسته، برگزاری کارگاه های حضوری کوچک و دوستانه با رویکرد گام به گام و صبورانه، ایجاد شبکه های حمایت و همیاری میان خود بازنشستگان، استفاده از مربیان همسال و معلمان جوان به عنوان تسهیل گر، تولید محتوای آموزشی ساده، تصویری و کاربردی، ارائه مشوق های معنوی و اجتماعی برای مشارکت، و همکاری میان آموزش و پرورش، سازمان بازنشستگی و نهادهای فرهنگی و اجتماعی تاکید می ورزد تا بتوان از ظرفیت های بی نظیر این گروه ارزشمند برای ارتقای کیفیت نظام آموزشی و ترویج فرهنگ یادگیری مادام العمر بهره برداری کرد و گامی موثر در جهت تحول بنیادین نظام آموزشی و اجتماعی ایران در مواجهه با چالش های عصر دیجیتال برداشت.

نویسندگان

رسول علی دادی

کارشناسی، دبیر برق الکترونی، تربیت دبیر شهید رجایی