فراتر از نمره؛ نقش تجربه های عاطفی مدرسه در شکل گیری نگرش دانش آموزان به یادگیری

هوش مصنوعی به عنوان یکی از مهم ترین فناوری های قرن حاضر، توانسته است عرصه های گوناگون زندگی بشر را دگرگون سازد و در این میان، حوزه آموزش و پرورش به واسطه ماهیت پویا و انسان محور خود، بیش از پیش تحت تاثیر این فناوری قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی جامع کاربردهای هوش مصنوعی در آموزش و پرورش و تبیین نقش آن به عنوان تحولی نوین در تدریس و یادگیری دانش آموزان انجام شده است. در این مطالعه که به روش مروری–تحلیلی و با استناد به منابع معتبر علمی داخلی و خارجی تدوین یافته است، ابتدا مفاهیم بنیادین هوش مصنوعی و تاریخچه تحول آن در نظام های آموزشی تشریح گردیده و سپس کاربردهای عملی این فناوری در فرآیند تدریس، شامل سیستم های آموزش هوشمند، یادگیری شخصی سازی شده، واقعیت افزوده و مجازی، دستیاران آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی، ارزشیابی هوشمند و تحلیل داده های یادگیری مورد بحث و بررسی قرار گرفته است. همچنین چالش ها و محدودیت های موجود در مسیر به کارگیری هوش مصنوعی در آموزش، از جمله مسائل اخلاقی، حریم خصوصی، شکاف دیجیتال و مقاومت معلمان در برابر تغییر، به صورت دقیق تحلیل شده است. یافته های این پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی با فراهم سازی امکان یادگیری شخصی سازی شده، افزایش تعامل و مشارکت دانش آموزان، ارتقای کیفیت تدریس و تسهیل فرآیند ارزشیابی، می تواند به عنوان یک ابزار تحول آفرین در نظام آموزشی ایفای نقش کند؛ مشروط بر آنکه زیرساخت های فنی، فرهنگی و آموزشی لازم فراهم گردد و معلمان به عنوان عاملان اصلی تحول، در فرآیند طراحی و اجرای این فناوری مشارکت فعال داشته باشند. در پایان، راهکارهایی عملی برای بهره گیری اثربخش از هوش مصنوعی در آموزش و پرورش ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

تجربه های عاطفی مدرسه ، نگرش به یادگیری ، انگیزش تحصیلی ، امنیت روانی ، خودپنداره تحصیلی ، فرهنگ نمره محور