رابطه سواد هوش مصنوعی با نگرش و آمادگی معلمان تربیت بدنی برای استفاده از فناوری های هوشمند آموزشی

مقدمه و هدف: توسعه فناوری های هوشمند و گسترش کاربرد هوش مصنوعی در نظام های آموزشی، ضرورت برخورداری معلمان از دانش، مهارت و نگرش مناسب برای استفاده اثربخش و مسئولانه از این فناوری ها را افزایش داده است. در آموزش تربیت بدنی نیز هوش مصنوعی می تواند در طراحی فعالیت های آموزشی، ارائه بازخورد، تحلیل عملکرد حرکتی و متناسب سازی فرایند یادگیری با نیازهای دانش آموزان نقش داشته باشد. بااین حال، بهره گیری مناسب از این قابلیت ها به میزان سواد هوش مصنوعی و نگرش و آمادگی معلمان برای استفاده از فناوری وابسته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه سواد هوش مصنوعی با نگرش و آمادگی معلمان تربیت بدنی برای استفاده از فناوری های هوشمند آموزشی انجام شد.روش پژوهش: این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی همبستگی و مقطعی بود. جامعه آماری شامل معلمان تربیت بدنی منتخب مدارس شهر رشت در سال تحصیلی ۱۴۰۵–۱۴۰۶ بود. حجم نمونه ۸۵ نفر در نظر گرفته شد و نمونه گیری به روش در دسترس انجام گرفت. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ۳۶ گویه ای پژوهشگرساخته و اقتباس شده از مبانی نظری و مطالعات مرتبط بود که سواد هوش مصنوعی، نگرش نسبت به فناوری های هوشمند آموزشی و آمادگی برای استفاده از این فناوری ها را می سنجید. برای تحلیل داده ها از آمار توصیفی، آزمون شاپیرو ویلک، ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی استفاده شد.یافته ها: تحلیل های آماری مورد نظر پژوهش بر بررسی رابطه سواد هوش مصنوعی با نگرش و آمادگی معلمان متمرکز بود. شاخص های همبستگی و رگرسیون، پس از تحلیل داده های واقعی پرسشنامه ها، مبنای تعیین جهت و شدت روابط و میزان قدرت پیش بینی متغیرها قرار خواهند گرفت.نتیجه گیری: بررسی ارتباط سواد هوش مصنوعی با نگرش و آمادگی معلمان می تواند به شناسایی نیازهای توانمندسازی حرفه ای و طراحی برنامه های آموزشی متناسب با شرایط آموزش تربیت بدنی کمک کند. توجه به شناخت قابلیت ها و محدودیت های هوش مصنوعی، ارزیابی انتقادی خروجی ها و رعایت ملاحظات اخلاقی، از الزامات استفاده آگاهانه و مسئولانه از فناوری های هوشمند در محیط مدرسه است.

کلیدواژه ها:

سواد هوش مصنوعی ، نگرش به فناوری ، آمادگی معلمان ، فناوری های هوشمند آموزشی ، معلمان تربیت بدنی