اثربخشی روایت پژوهی و آموزش مبتنی بر قصه گویی خلاق در تقویت شایستگی های زبانی، هوش کلامی و مهارت های خواندن و نوشتن دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روایت پژوهی و آموزش مبتنی بر قصه گویی خلاق بر تقویت شایستگی های زبانی، هوش کلامی و مهارت های خواندن و نوشتن دانش آموزان دوره ابتدایی به مرحله اجرا درآمد. طرح پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون، پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را تمامی دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی شهرستان شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ تشکیل دادند که از میان آن ها ۶۰ دانش آموز با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه ۳۰ نفره آزمایش و کنترل جای دهی شدند. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل آزمون شایستگی زبانی، خرده آزمون هوش کلامی وکسلر کودکان و آزمون استاندارد محقق ساخته مهارت های سواد پایه (خواندن و نوشتن) با روایی صوری، محتوایی و پایایی تاییدشده بودند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه ۷۵ دقیقه ای تحت آموزش مبتنی بر تکنیک های روایت پژوهی، بازآفرینی داستانی و قصه گویی خلاق قرار گرفت، درحالی که گروه کنترل برنامه های متداول کلاسی را دنبال نمود. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیری و چندمتغیری در نرم افزار آماری مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. یافته های حاصل از تحلیل آماری نشان داد که مداخله آموزشی مبتنی بر قصه گویی خلاق منجر به ارتقای معنادار نمرات پس آزمون در شایستگی های زبانی، هوش کلامی، درک خواندن، سرعت خوانش و نگارش خلاق در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل گردیده است. بر این اساس، رویکردهای روایت محور می توانند ابزاری کارآمد جهت تحول در برنامه های آموزش زبان آموزی مدارس باشند.

کلیدواژه ها:

روایت پژوهی ، قصه گویی خلاق ، شایستگی های زبانی ، هوش کلامی ، سواد خواندن و نوشتن ، آموزش ابتدایی