ارائه چارچوب توسعه گردشگری دوچرخه محور با تاکید بر سواحل جنوبی ایران

پژوهش پیش رو با هدف شناسایی و ارائه چارچوب توسعه گردشگری دوچرخه محور با تاکید بر سواحل جنوبی ایران انجام شده است. در این راستا، با بهره گیری از رویکردی آمیخته، در بخش کیفی، با روش فراترکیب در قالب روش نظام مند سندلوسکی و باروسو، سی پژوهش منتخب با ابزار «برنامه مهارت های ارزیابی نقادانه (CASP)» تحلیل محتوا شده و داده ها با نسخه ۲۴ نرم افزار مکس کیودی ای کدگذاری شده و ابعاد، مولفه ها و شاخص های موثر شناسایی شده است. در مرحله دوم، با بهره گیری از نظر خبرگان و روش دلفی فازی، شاخص های نهایی اعتبارسنجی و غربالگری شده است. در مرحله سوم، روابط علی معلولی میان ابعاد با استفاده از روش دیمتل تحلیل شده است. یافته ها نشان می دهد که ابعاد «مکان و مسیر و تجربه»، «امنیت و ایمنی»، «فرهنگی و اجتماعی و زیست محیطی» و «امکانات و زیرساخت ها» ابعاد علی و موثر شناسایی شده اند، درحالی که ابعاد «بستر سازی و بازاریابی» و «حاکمیتی-سازمانی» در جایگاه ابعاد تاثیرپذیر قرار گرفته اند. این نتایج نشان می دهد که توسعه موفق گردشگری دوچرخه محور، هم راستا با نظریه اقیانوس آبی و اقتصاد آبی، به رشد اقتصادی، اشتغال زایی، حفاظت از محیط زیست و تقویت جوامع محلی کمک خواهد کرد

کلیدواژه ها:

گردشگری دوچرخه محور ، سواحل جنوبی ایران ، توسعه گردشگری ، فراترکیب ، دلفی فازی ، دیمتل