طراحی و سنتز هیدروژل پلیمری حاوی نانوذرات دی اکسید تیتانیوم و بررسی اثر ضدباکتریایی آن بر علیه استافیلوکوکوس اورئوس

علاقه به پژوهش درباره امکان استفاده از پلی ساکاریدهای طبیعی در حوزه های زیست پزشکی و دارویی رو به افزایش است. به این علت که پلی ساکاریدهای طبیعی علاوه بر عدم سمیت، زیست سازگاری، و زیست تخریب پذیری، موادی مقرون به صرفه محسوب می شوند. هدف از این مطالعه نیز سنتز هیدروژلی متشکل از دو پلی ساکارید طبیعی همی سلولز و آلژینات به همراه غلظت مناسب نانوذرات دی اکسید تیتانیوم به منظور ایجاد فعالیت ضدباکتریایی مناسب بود. فعالیت ضدباکتریایی هیدروژل های حاصله بر علیه باکتری استافیلوکوکوس اورئوس (ATCC ۲۵۹۲۳) به عنوان مدلی از باکتری های گرم مثبت، با روش دیسک دیفیوژن مورد سنجش قرار گرفت. نتایج نشان داد که اثرات ضدباکتریایی این هیدروژل وابسته به غلظت نانوذرات دی اکسید تیتانیوم می باشد. به طوری که با افزایش غلظت نانوذرات تیتانیوم دی اکسید، قطر هاله عدم رشد باکتری هم افزایش یافت. بیشترین فعالیت مهار رشد باکتری استافیلوکوکوس اورئوس در حضور بالاترین غلظت تست شده نانوذرات در هیدروژل (غلظت ۱ درصد وزنی/وزنی) مشاهده شد که معادل ۲ ± ۳۲ میلی متر بود. در مجموع نتایج پژوهش حاضر پتانسیل هیدروژل آلژینات/همی سلولز/نانوذرات تیتانیوم اکسید را جهت مهار آلودگی های باکتریایی نشان می دهد. اما قطعا تحقیقات بیشتری جهت شناسایی مکانیسم مولکولی و اثبات خاصیت ضدباکتریایی این هیدروژل شرایط درون تنی باید انجام شود.

کلیدواژه ها:

هیدروژل ، پلی ساکارید ، فعالیت ضد باکتریایی ، نانوذرات تیتانیوم دی اکسید