مروری بر حذف فوتوکاتالیستی ترکیبات هیدروکربنی پساب های پتروشیمی با استفاده از نانوفوتوکاتالیست ها

با افزایش جمعیت و توسعه صنایع نفت و پتروشیمی، ورود آلاینده های پایدار به منابع آبی به یکی از چالش های مهم زیست محیطی تبدیل شده است. در میان این آلاینده ها، هیدروکربن های آروماتیک چندحلقه ای (PAHs) به دلیل سمیت بالا، پایداری شیمیایی و خاصیت سرطان زایی از اهمیت ویژه ای برخوردارند. پساب های صنایع پتروشیمی حاوی طیف گسترده ای از ترکیبات آلی و معدنی هستند که در صورت عدم تصفیه مناسب، می توانند اثرات مخربی بر اکوسیستم های آبی و سلامت انسان داشته باشند. روش های متداول تصفیه از جمله فرآیندهای فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی، علی رغم کاربرد گسترده، با محدودیت هایی نظیر راندمان پایین در حذف ترکیبات پایدار، تولید پسماند ثانویه و هزینه های عملیاتی مواجه هستند. در این میان، فرآیندهای اکسیداسیون پیشرفته، به ویژه فوتوکاتالیز ناهمگن، به دلیل توانایی تولید گونه های فعال اکسیژن و تخریب کامل آلاینده های آلی، توجه گسترده ای را به خود جلب کرده اند. بررسی ها نشان می دهد نانوفوتوکاتالیست ها به واسطه سطح ویژه بالا، خواص نوری مناسب و بهبود جداسازی حامل های بار، عملکرد موثری در حذف PAHs دارند. همچنین به کارگیری ساختارهای هیبریدی، دوپینگ فلزی و هتروساختارها موجب افزایش راندمان و کاهش بازترکیب زوج الکترون–حفره می شود. در مجموع، توسعه فوتوکاتالیست های نانوساختار پیشرفته، رویکردی کارآمد و سازگار با محیط زیست برای تصفیه پساب های حاوی آلاینده های آلی پایدار محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

هیدروکربن های آروماتیک چندحلقه ای (PAHs) ، فوتوکاتالیز ناهمگن ، نانوفوتوکاتالیست ها ، اکسیداسیون پیشرفته