ساخت و مشخصه یابی داربست استخوانی نانوکامپوزیتی ژلاتین حاوی نانوذرات نشاسته-پلاسمای غنی از پلاکت

نسل جدید داربست هایی که تنها به عنوان تکیه گاه سلول عمل نکرده و به عنوان مخزنی بیولوژیکی برای ترمیم بافت به کار می آیند امروزه بسیار مورد توجه است. رهایش کنترل شده ی فاکتورهای رشد از داربست یکی از این گونه داربست ها است. پلاسمای غنی از پلاکت (PRP)، منبعی اتولوگ از فاکتورهای رشد به حساب می آید که می تواند عوامل زیست فعال مورد نیاز برای ترمیم استخوان را فراهم آورد. در این پژوهش نانوذرات کراس لینک شده توسط سیتریک اسید با پلاسمای غنی از پلاکت بارگذاری شده و در داربست ژلاتینی جاگذاری شده اند. سپس سلول های بنیادی مشتق شده از بافت چربی در این داربست کاشته شده و به صورت برون تنی کشت داده می شوند. داربست ژلاتینی به صورت برون تنی با بررسی استحکام فشاری، رهایش پروتئین، جذب آب و آزمون های رشد و تکثیر سلولی مورد بررسی قرار گرفت و تمایز سلول های بنیادی کشت داده شده با اندازه گیری میزان فعالیت آنزیم آلکالین فسفاتاز و رسوب های کلسیم دار بررسی گردید. نتایج این تحقیقات پتانسیل استفاده از داربست ژلاتینی حاوی پلاسمای غنی از پلاکت را برای کاربردهای مهندسی بافت استخوان به وضوح نشان داد.

کلیدواژه ها:

نانو ذرات نشاسته ، داربست ژلاتین ، پلاسمای غنی از پلاکت ، رهایش کنترل شده ، تمایز استخوانی