نقش هوش مصنوعی در ارتقای چابکی تصمیم گیری سازمانی گذار از تصمیم گیری واکنشی به تصمیم گیری پیش نگر

محیط کسب وکار امروز با سرعت بالای تغییر، حجم فزاینده داده و پیچیدگی تصمیم ها شناخته می شود. سازمان ها ناچارند تصمیم هایی بگیرند که هم سریع باشد و هم از دقت و انعطاف کافی برخوردار باشد. در این میان، هوش مصنوعی به عنوان فناوری تحول آفرین، ظرفیت های تازه ای برای گردآوری، پردازش و تفسیر اطلاعات فراهم آورده است. ارزش واقعی این فناوری تنها در سرعت پردازش خلاصه نمی شود؛ بلکه در توان سازمان برای تشخیص زودهنگام تغییر، شناسایی الگوهای پنهان، پیش بینی شرایط آینده و عرضه اطلاعات تصمیم یار به موقع نهفته است. از این دیدگاه، چابکی تصمیم گیری یکی از پیامدهای مهم به کارگیری موثر قابلیت های هوش مصنوعی به شمار می رود. مقاله حاضر با رویکرد توصیفی تحلیلی و بر پایه مرور هدفمند ادبیات، رابطه میان قابلیت های هوش مصنوعی و چابکی تصمیم گیری سازمانی را بررسی می کند. چابکی تصمیم گیری در اینجا مفهومی فراتر از سرعت صرف در نظر گرفته شده و چهار بعد سرعت، کیفیت، انعطاف پذیری و توانایی پاسخگویی را در بر می گیرد. یافته های پژوهشی نشان می دهد که قابلیت های هوش مصنوعی از مسیر تحلیل سریع داده ها، شناسایی الگوهای پیچیده، پیش بینی و پشتیبانی از ارزیابی گزینه ها می توانند فاصله زمانی میان تشخیص تغییر و واکنش سازمان را کاهش دهند. این اثر البته مشروط به کیفیت داده، زیرساخت دیجیتال، شیوه تعامل انسان و ماشین، و سازوکارهای نظارت و حکمرانی است. در پایان، چارچوبی مفهومی پیشنهاد می شود که در آن قابلیت های هوش مصنوعی به عنوان عامل توانمندساز و چابکی تصمیم گیری به عنوان پیامد سازمانی معرفی می گردد. منطق اصلی این رابطه، گذار از تصمیم گیری واکنشی به تصمیم گیری پیش نگر است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، قابلیت های هوش مصنوعی ، چابکی تصمیم گیری ، تصمیم گیری سازمانی ، تصمیم گیری پیش نگر