تعیین استاندارد تعداد نیروی انسانی نگهداری و تعمیرات در صنعت خودروسازی با استفاده از مدل تلفیقی استاندارد نیسان و رویکرد مهارت محور

هدف از این پژوهش، تعیین استاندارد تعداد نیروی انسانی نگهداری و تعمیرات (نت) در یک شرکت خودروسازی با فرآیندهای پرس، بدنه، رنگ و مونتاژ است. با توجه به افزایش پیچیدگی تجهیزات و اهمیت کارایی و قابلیت اطمینان تجهیزات در خطوط تولید و نیاز به بهبود بهره وری، تعیین ساختار و حجم بهینه نیروی انسانی نت به یکی از موضوعات کلیدی در مدیریت دارایی فیزیکی تبدیل شده است و می تواند تاثیر مستقیم بر هزینه، کیفیت و بهره وری داشته باشد. در این تحقیق، رویکردی تلفیقی مبتنی بر استاندارد نیسان (Nissan Maintenance Standard No. B۹۰-A-K-SB۱۲-۰۰۲) و روش های ظرفیت سنجی نگهداری (Maintenance Capacity Planning) و با داده های واقعی سازمان مورد مطالعه تطبیق یافته است. داده های واقعی نفرساعت، سطح مهارت نیروی انسانی و میزان اتوماسیون فرآیندها مورد استفاده قرار گرفت. مدل پیشنهادی این تحقیق بر مبنای پارامترهای کلیدی شامل نفرساعت سالانه فعالیت های نگهداری، ضریب اثربخشی مهارت پرسنل (Em)، سطح اتوماسیون فرآیندها (A) و ساعات مفید کاری سالانه (Heff) تدوین شده است. با تحلیل داده های واقعی، مشخص شد که برای دو شیفت کاری ۸ ساعته، مجموعا ۲۷۵ نفر نیروی انسانی نت موردنیاز است. توزیع نیرو بر اساس فرآیندهای تولید و میزان اتوماسیون محاسبه و در قالب ساختار سازمانی پیشنهادی ارائه گردید. بیشترین سهم مربوط به فرآیند رنگ (۴۴٪ از کل)، سپس بدنه (۳۳٪)، مونتاژ (۱۱٪) و پرس (۸٪) می باشد. مدل ارائه شده می تواند به عنوان ابزاری مدیریتی برای برنامه ریزی و ظرفیت سنجی نیروی انسانی، بهینه سازی هزینه ها، تحلیل بهره وری و تصمیم گیری راهبردی در صنایع تولیدی مشابه مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

نگهداری و تعمیرات ، نیروی انسانی ، مهارت ، استاندارد نیسان ، بهره وری ، CMMS ، خودروسازی ، قابلیت اطمینان