توسعه OEE فازی وزن دار برای ارزیابی عملکرد تجهیزات تولیدی در شرایط عدم قطعیت

شاخص اثربخشی کلی تجهیزات یکی از ابزارهای رایج برای پایش عملکرد تجهیزات تولیدی است، اما در عمل، نوسان داده ها و ماهیت ضربی این شاخص باعث می شود تفسیر نتایج در برخی شرایط سخت گیرانه و حساس به افت های موضعی باشد. در این پژوهش، برای مدیریت عدم قطعیت و نیز درنظرگرفتن اهمیت نسبی مولفه های دسترس پذیری، عملکرد و کیفیت، یک چارچوب ترکیبی مبتنی بر سیستم استنتاج فازی ممدانی و وزن دهی AHP ارائه می شود. وزن معیارها با نظر خبرگان صنعتی تعیین شد. ارزیابی روش پیشنهادی روی داده های ۳۰ روز کاری یک دستگاه CNC انجام شد و خروجی سه شاخص OEE کلاسیک، فازی و فازی وزن دار مقایسه گردید. نتایج نشان داد شاخص های فازی نسبت به کلاسیک نوسان کمتری دارند؛ به طور مشخص، انحراف معیار OEE کلاسیک ۷.۱۳ و برای فازی و فازی وزن دار به ترتیب ۵.۲۹ و ۵.۵۶ محاسبه شد. همچنین آزمون ناپارامتری Mann–Whitney U معنی دار بودن تفاوت بین شاخص کلاسیک و شاخص های فازی را تایید کرد. این یافته ها نشان می دهد استفاده از فازی سازی و وزن دهی می تواند تصویر باثبات تر و تصمیم پذیرتری از عملکرد تجهیز ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

اثربخشی کلی تجهیزات ، منطق فازی ، سیستم استنتاج ممدانی ، AHP ، ماشین کاری CNC