بهینه سازی طراحی ساختار تصمیم گیری ماتریسی در پروژه های توسعه محصول خودروسازی تحت عدم قطعیت بازار

شرکت های خودروسازی جهانی برای مدیریت پروژه های پیچیده توسعه محصول، به طور گسترده از ساختارهای سازمانی ماتریسی استفاده می کنند. این ساختارها با ایجاد تعامل میان واحدهای وظیفه ای و پروژه ای، انعطاف پذیری سازمانی را افزایش می دهند، اما در شرایط عدم قطعیت بازار ناشی از نوسانات تقاضا، تغییرات فناوری و الزامات قانونی، منجر به بروز تعارض در تصمیم گیری، افزایش زمان توسعه محصول و کاهش اثربخشی پروژه ها می گردند. از این رو، طراحی بهینه ساختار تصمیم گیری در سازمان های خودروسازی به یک مسئله اساسی تبدیل شده است. مرور پژوهش های پیشین نشان می دهد که اغلب مطالعات موجود، ساختار سازمانی ماتریسی را به صورت توصیفی یا کیفی بررسی کرده و رویکردهای کمی و بهینه سازی محور برای طراحی ساختار تصمیم گیری تحت شرایط عدم قطعیت بازار کمتر مورد توجه قرار گرفته اند. همچنین، ارتباط میان تخصیص اختیارات تصمیم گیری و عملکرد پروژه های توسعه محصول به صورت سیستماتیک تحلیل نشده است. در این پژوهش، یک رویکرد یکپارچه مهندسی صنایع برای بهینه سازی طراحی ساختار تصمیم گیری ماتریسی در پروژه های توسعه محصول خودروسازی ارائه می شود. روش پیشنهادی با بهره گیری از تکنیک های تصمیم گیری چندمعیاره و تحلیل سناریوهای عدم قطعیت بازار، تخصیص بهینه اختیارات تصمیم گیری میان مدیران پروژه و مدیران وظیفه ای را تعیین می کند. نتایج نشان می دهد که ساختار تصمیم گیری بهینه شده می تواند تعارضات سازمانی را کاهش داده، هماهنگی بین وظیفه ای را بهبود بخشد و زمان توسعه محصول را در شرایط عدم قطعیت بازار به طور معناداری کاهش دهد. این پژوهش با ارائه یک چارچوب کمی و کاربردی، شکاف میان نظریه طراحی سازمان و کاربردهای مهندسی صنایع در صنعت خودروسازی جهانی را پوشش می دهد.

کلیدواژه ها:

طراحی ساختار تصمیم گیری ماتریسی ، پروژه های توسعه محصول خودروسازی ، تصمیم گیری تحت عدم قطعیت بازار ، بهینه سازی ، مهندسی صنایع ، مدیریت پروژه و سازمان