بررسی تاثیر هوشمندسازی حمل ونقل عمومی بر بهبود کارایی مدیریت شهری و کاهش ترافیک درون شهری

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 14

فایل این مقاله در 29 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

MMICONF20_040

تاریخ نمایه سازی: 19 مهر 1405

چکیده مقاله:

گسترش شهرنشینی، افزایش جمعیت شهری و رشد استفاده از وسایل نقلیه شخصی، موجب تشدید تراکم ترافیک، افزایش زمان سفر، اتلاف منابع و پیچیده تر شدن فرایندهای مدیریت شهری شده است. در این میان، هوشمندسازی حمل ونقل عمومی به عنوان یکی از رویکردهای نوین مدیریت شهری، ظرفیت قابل توجهی برای بهبود بهره وری عملیاتی، ارتقای کیفیت خدمات حمل ونقل و مدیریت تقاضای سفر دارد. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر هوشمندسازی حمل ونقل عمومی بر بهبود کارایی مدیریت شهری و کاهش ترافیک درون شهری است. در این راستا، ابعاد مختلف هوشمندسازی، شامل به کارگیری سامانه های موقعیت یابی و ردیابی ناوگان، پایش برخط عملکرد وسایل نقلیه، مدیریت هوشمند مسیرها و زمان بندی حرکت، ارائه اطلاعات لحظه ای به مسافران، پرداخت الکترونیکی و یکپارچه سازی داده های حمل ونقلی، از منظر آثار بالقوه آن ها بر عملکرد مدیریت شهری بررسی می شود. همچنین، نقش این فناوری ها در افزایش هماهنگی میان اجزای شبکه حمل ونقل عمومی، بهبود تخصیص منابع، کاهش زمان انتظار مسافران، افزایش قابلیت اطمینان خدمات و تقویت تصمیم گیری مبتنی بر داده مورد توجه قرار می گیرد. از منظر مدیریت ترافیک، هوشمندسازی می تواند با افزایش جذابیت و کارایی حمل ونقل عمومی، تسهیل استفاده از شیوه های سفر جمعی و کاهش وابستگی به خودروهای شخصی، به کاهش حجم ترددهای غیرضروری و بهبود جریان ترافیک شهری کمک کند. بااین حال، تحقق این آثار به عواملی نظیر کیفیت زیرساخت های ارتباطی، یکپارچگی سامانه های اطلاعاتی، تامین منابع مالی، هماهنگی نهادی، پذیرش فناوری از سوی شهروندان و کیفیت برنامه ریزی حمل ونقل وابسته است. بر این اساس، پژوهش حاضر بر ضرورت اتخاذ رویکردی یکپارچه در توسعه حمل ونقل عمومی هوشمند تاکید می کند؛ رویکردی که در آن فناوری نه به عنوان هدفی مستقل، بلکه به مثابه ابزاری برای ارتقای کارآمدی حکمرانی شهری، بهینه سازی بهره برداری از شبکه حمل ونقل و حرکت به سوی شهری پایدارتر مورد استفاده قرار گیرد. نتایج مورد انتظار این پژوهش می تواند مبنایی مفهومی برای سیاست گذاری و برنامه ریزی مدیران شهری در زمینه توسعه سامانه های هوشمند حمل ونقل و ارزیابی عملکرد آن ها فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

هوشمندسازی حمل ونقل عمومی ، مدیریت شهری ، ترافیک درون شهری ، سامانه های هوشمند حمل ونقل ، مدیریت مبتنی بر داده ، تحرک شهری پایدار

نویسندگان

حمید خضری

رئیس سازمان حمل و نقل بار و مسافر شهرداری سنندج