بررسی جامعه شناختی نقش کارکردهای ارتباطی مدیریت شهری در احساس تعلق، کیفیت زندگی و رضایت شهروندان شهر بندرعباس

مدیریت شهری در رویکردهای جدید، صرفا مجموعه ای از اقدامات اجرایی برای ارائه خدمات و توسعه کالبدی شهر نیست، بلکه فرایندی اجتماعی و ارتباطی است که کیفیت تعامل میان شهروندان و نهادهای مدیریت شهری می تواند بر نگرش، اعتماد، مشارکت و ارزیابی آنان از زندگی شهری تاثیرگذار باشد. از این منظر، روابط عمومی و ارتباطات شهری تنها ابزار اطلاع رسانی محسوب نمی شوند، بلکه بخشی از سازوکار حکمرانی شهری و ایجاد ارتباط دوسویه میان مدیریت و جامعه شهری هستند. پژوهش حاضر با هدف بررسی جامعه شناختی نقش کارکردهای ارتباطی مدیریت شهری در احساس تعلق، کیفیت زندگی و رضایت شهروندان شهر بندرعباس انجام شده است. چارچوب نظری پژوهش با بهره گیری از نظریه کنش ارتباطی هابرماس، رویکرد حکمرانی مشارکتی، نظریه سرمایه اجتماعی و مفهوم دلبستگی به مکان شکل گرفته است. در این چارچوب، شفافیت اطلاعات، پاسخگویی، دسترسی به اطلاعات، تعامل دوسویه، دریافت بازخورد و مشارکت شهروندان به عنوان ابعاد اصلی کارکردهای ارتباطی مدیریت شهری در نظر گرفته شده و احساس تعلق، کیفیت زندگی ادراک شده و رضایت شهروندان به عنوان پیامدهای مورد مطالعه تعریف شده اند. روش پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی تحلیلی است و برای بخش میدانی، روش پیمایش و پرسشنامه مورد نظر قرار گرفته است. جامعه آماری شامل شهروندان ۱۸ سال به بالای شهر بندرعباس است که تجربه استفاده از خدمات شهری یا تعامل با مدیریت شهری را داشته باشند. حجم نمونه پیشنهادی بر اساس فرمول کوکران ۳۸۴ نفر تعیین می شود. تحلیل داده ها، پس از گردآوری داده های واقعی، با استفاده از آمار توصیفی و آزمون های همبستگی و رگرسیون انجام خواهد شد. این پژوهش بر این فرض نظری استوار است که هرچه ارتباط مدیریت شهری با شهروندان شفاف تر، پاسخگوتر، دوسویه تر و مشارکت محورتر باشد، زمینه برای شکل گیری اعتماد، تقویت تعاملات اجتماعی، افزایش احساس تعلق به شهر و بهبود ارزیابی شهروندان از کیفیت زندگی و عملکرد مدیریت شهری فراهم تر خواهد شد.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، ارتباطات شهری ، روابط عمومی ، احساس تعلق ، کیفیت زندگی شهری ، رضایت شهروندان ، مشارکت شهروندی ، بندرعباس.