مدیریت راهبردی منابع و مصارف در نظام بانکی: رویکردی نوین به پایداری مالی، مدیریت نقدینگی و کارایی عملیاتی

مدیریت منابع و مصارف در نظام بانکی، هسته مرکزی ثبات مالی و پایداری عملیاتی بانک ها محسوب می شود. هدف از این مقاله، کالبدشکافی چالش های ناترازی منابع و مصارف با رویکرد حسابداری مدیریت و بررسی نقش ابزارهای نوین در بهینه سازی ترازنامه بانک ها است. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با استناد به منابع کتابخانه ای و استانداردهای نوین بین المللی، به بررسی متغیرهایی همچون هزینه تمام شده پول، مدیریت دارایی و بدهی (ALM)، و تاثیر استقرار استاندارد IFRS ۹ بر کیفیت مصارف پرداخته است. یافته های تحقیق نشان می دهد که مدل های سنتی مدیریت نقدینگی دیگر پاسخگوی سرعت گردش پول در عصر دیجیتال نیستند و بانک ها برای عبور از بحران ناترازی، نیازمند گذار به «حسابداری مدیریت بلادرنگ» و بهره گیری از الگوریتم های هوش مصنوعی در پیش بینی رفتار سپرده گذاران و اعتبارسنجی هوشمند تسهیلات گیرندگان می باشند. همچنین، تحلیل تطبیقی انجام شده میان بانکداری اسلامی و کلاسیک حاکی از آن است که ماهیت وکالتی سپرده ها در بانکداری اسلامی، پیچیدگی های بیشتری را در تسهیم سود و مدیریت هزینه های عملیاتی ایجاد می کند که نیازمند استقرار نظام حاکمیت شرکتی قدرتمند و شفافیت در محاسبات سود قطعی است. در نهایت، مقاله نتیجه می گیرد که ایجاد توازن میان «نقدینگی» و «سودآوری» تنها از طریق تنوع بخشی به مصارف، نقدپذیر کردن دارایی های منجمد (از طریق صکوک) و پایش مستمر شکاف مدت میسر خواهد بود.

کلیدواژه ها:

مدیریت منابع و مصارف ، حسابداری مدیریت ، ناترازی بانکی ، ریسک نقدینگی ، هوش مصنوعی ، بانکداری اسلامی ، استاندارد IFRS ۹.