بررسی نقش هوش مصنوعی (AI) در بهبود عملکرد زنجیره تامین پایدار (مطالعه موردی: صنایع پتروشیمی پردیس)

مقدمه و هدف: در سال های اخیر، فناوری هوش مصنوعی به دلیل توانایی بالایی که در تحلیل داده های حجیم، پیش بینی الگوهای پیچیده و پشتیبانی از تصمیم گیری های هوشمند دارد، به یکی از مهم ترین ابزارهای ارتقای عملکرد زنجیره تامین در صنایع تولیدی و صنعتی تبدیل شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی (AI) بر عملکرد بهینه زنجیره تامین پایدار در صنعت پتروشیمی می باشد. روش کار: این مطالعه که به روش توصیفی – پیمایشی با استفاده از روش مطالعه موردی در چند واحد بزرگ پتروشیمی پردیس از طریق توزیع پرسشنامه محقق ساخته، میان ۱۲۰ نفر از تکنیسین ها و کارشناسان سطوح مدیریتی و عملیاتی بخش های لجستیک، تولید و مدیریت زنجیره تامین، انجام گرفت. تجزیه و تحلیل داده ها با برنامه Spss_۲۶ و Amos و برای ارزیابی روایی سازه ها از آزمون تحلیل عاملی اکتشافی (EFA) و تحلیل عاملی تاییدی (CFA) و از رگرسیون چندگانه برای آزمون فرضیه های پژوهش استفاده شد. یافته ها: بر اساس نتایج، ادغام هوش مصنوعی با فرآیندهای پیش بینی کننده، به طور معناداری باعث ارتقاء و بهبود عملکرد زنجیره تامین پایدار صنعت پتروشیمی در ابعاد زیست محیطی و اقتصادی (کاهش اثرات محیطی و بهینه سازی سودآوری اقتصادی) می شود. بیشترین کاربرد هوش مصنوعی در بعد «عملمرد زیست محیطی/ کاهش آلایندها و کربن زدایی» مشاهده گردید. مقدار R۲ برای عملکرد کلی زنجیره تامین پایدار برابر با ۰.۶۴ محاسبه شد؛ بدین معنا که ۶۴ درصد از تغییرات در عملکرد زنجیره تامین پایدار پتروشیمی توسط متغیر کاربرد هوش مصنوعی تبیین می شود که نشان دهنده قدرت بالای این فنآوری بر بهبود عملکرد زنجیره تامین پایدار صنعت پتروشیمی است.نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که هوش مصنوعی در صنعت پتروشیمی، تنها در نقش یک ابزار افزایش سرعت نیست، بلکه محرکی برای تحقق تعاریف جامع از زنجیره تامین پایدار است. این فنآوری نوظهور به عنوان موتور محرک زنجیره تامین پایدار، در یکپارچه سازی حوزه های کلیدی صنعت پتروشیمی و ارتقای عملکرد این صنعت نقشی بی بدیل دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی(AI) ، زنجیره تامین پایدار ، عملکرد ، صنعت پتروشیمی