مروری بر پراکنش و فراوانی جلبک های سبز- آبی و بررسی روابط اکولوژیک آنها در دریاچه نئور استان اردبیل

مطالعه حاضر به بررسی جلبک های سبز-آبی و روابط اکولوژیکی آنها دریاچه نئور در استان اردبیل پرداخته است. جلبک های سبز- آبی جزو اولین فتوسنتزکننده هایی هستند که اساس زندگی و بهره وری در اکوسیستم های آبی را تشکیل می دهند. نمونه برداری از دریاچه نئور به صورت فصلی و در طی سال ۱۳۹۳ انجام گرفت. با توجه به شکل، وسعت، عمق و موقعیت دریاچه) منطقه ورودی، پهنه آبی و نزدیک تاج سد) ۵ ایستگاه مطالعاتی تعیین گردید، سپس نمونه ها جمع آوری شده در محلول فرمالین ۴ درصد تثبیت و به آزمایشگاه منتقل شدند. محاسبه تراکم جعمیتی و شناسایی جلبک سبز -آبی براساس کلیدهای شناسایی معتبر صورت گرفت. در بررسی جوامع جلبک سبزآبی در مجموع ۱۰ جنس شناسایی شد. بطورکلی در بین جنس های شناسایی شده، بالاترین فراوانی مربوط به جنس sp Oscillatoria با میانگین ۵۱۷۹۷۳۷۰ عدد در لیتر و فراوانی ۸۳ درصد و جنس Chroococcus sp با میانگین ۱۶۶۹۳۳ و فراوانی ۱ درصد به ترتیب بیشترین و کمترین تراکم و فراوانی سالیانه گروه جلبک های سبز-آبی را به خود اختصاص دادند. نتایج آزمون واریانس چند عامله مشخص می نماید اثرات متقابل بین جنس های مختلف جلبک های سبز-آبی و ایستگاه وجود ندارد (P>۰.۰۵). همچنین این اثرات متقابل برای جنس های مشاهده شده و فصول قابل مشاهده نمی باشد (P>۰.۰۵). بررسی اثرات متقابل سه عامله بر حسب جنس فیتو پلانکتون و فصول و ایستگاه نیز معنی دار نمی باشد (P>۰.۰۵). بطور کلی میانگین تراکم جلبک های سبز-آبی در پاییز بیش از سایر فصول و در بهار کمترین مقدار بوده است. در شرایط یوتروفی بالا معمولا غالبیت گونه های خاص نظیر جلبک های سبز-آبی که دارای رشد سریع می باشند، مشاهده می گردد. شرایط نیتروژن کم و فسفات بالا در سیستم های آب شیرین اغلب به نفع جلبکهای سبز- آبی است که در دریاچه نئور این امر قابل مشاهده است.

کلیدواژه ها:

جلبک سبز-آبی ، فراوانی ، تنوع ، دریاچه نئور ، استان اردبیل.