بررسی تاثیر عفونت های تحت بالینی کلامیدیا تراکوماتیس بر انسداد لوله های فالوپ و ناباروری با عامل لوله ای

ناباروری با عامل لوله ای (TFI) یکی از علل شایع ناباروری در زنان است که اغلب در اثر آسیب های ساختاری و چسبندگی های ناشی از بیماری های التهابی لگن (PID) رخ می دهد. در این میان، باکتری کلامیدیا شایع ترین عامل عفونت های منتقله از راه جنسی (STI) با منشا باکتریایی است که در بخش عمده ای از موارد به صورت تحت بالینی (بدون علامت) تظاهر می یابد. هدف از این مطالعه، بررسی مکانیسم های پاتوفیزیولوژیک عفونت های خاموش کلامیدیایی و نقش آن ها در ایجاد انسداد شیپور فالوپ و ناباروری است. در این مطالعه مروری، داده های حاصل از مقالات و مطالعات بالینی مرتبط با نقش عفونت های تحت بالینی کلامیدیا در آسیب های لوله ای رحم مورد ارزیابی قرار گرفت. مکانیسم های ایمونوپاتولوژیک میزبان در مواجهه با پروتئین های شوک حرارتی باکتری (به ویژه cHsp۶۰) و روند ایجاد فیبروز در شیپور فالوپ بررسی شد. عفونت های تحت بالینی و مزمن کلامیدیا به دلیل عدم وجود علائم بالینی واضح، اغلب تشخیص نداده و درمان نشده باقی می مانند. این امر منجر به ایجاد یک پاسخ التهابی پایدار و واسطه توسط سلول های T در لوله های فالوپ می شود. ترشح مداوم سیتوکین های پیش التهابی و پاسخ های خودایمنی ناشی از شباهت ساختاری پروتئین cHsp۶۰ با پروتئین های شوک حرارتی انسانی، در نهایت منجر به تخریب مژک های اپیتلیوم لوله ای، چسبندگی و انسداد مجرا (سندرم فیتز-هیو-کورتیس یا هیدروسالپنکس) می گردد. هیدروسالپنکس علاوه بر انسداد مکانیکی، با اثرات سمی بر روی جنین، نرخ موفقیت لقاح آزمایشگاهی (IVF) را نیز کاهش می دهد. عفونت های تحت بالینی کلامیدیا تراکوماتیس نقش مخرب و پنهانی در پاتوژنز ناباروری لوله ای ایفا می کنند. با توجه به سیر بدون علامت این عفونت، طراحی و اجرای برنامه های غربالگری منظم در زنان سنین باروری و استفاده از روش های تشخیصی حساس مانند تست های تکثیر اسید نوکلئیک جهت پیشگیری از آسیب های جبران ناپذیر به سیستم باروری زنان و کاهش هزینه های درمان ناباروری ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

کلامیدیا تراکوماتیس ، عفونت تحت بالینی ، ناباروری با عامل لوله ای ، انسداد لوله های فالوپ ، بیماری التهابی لگن ، پروتئین شوک حرارتی