بررسی و تحلیل راهکارهای افزایش مقیاس پذیری بلاکچین در اینترنت اشیا برای محیط های شهری هوشمند با تاکید بر کارایی، امنیت و حریم خصوصی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 11

فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_GEO-12-2_005

تاریخ نمایه سازی: 19 مهر 1405

چکیده مقاله:

با گسترش روزافزون اینترنت اشیا، تعداد زیادی از دستگاه های هوشمند، حسگرها و سامانه های متصل به صورت پیوسته داده تولید و تبادل می کنند. استفاده از فناوری بلاکچین به دلیل ویژگی هایی مانند تمرکززدایی، تغییرناپذیری، شفافیت، قابلیت ردیابی و مقاومت در برابر دستکاری داده ها، به عنوان یکی از راهکارهای مهم برای افزایش امنیت و اعتماد در محیط های توزیع شده مطرح شده است. با این حال، بلاکچین های سنتی برای محیط های بزرگ مقیاس و منابع محدود اینترنت اشیا طراحی نشده اند و با چالش هایی مانند تاخیر بالا، توان عملیاتی پایین، مصرف انرژی زیاد، سربار ذخیره سازی و ضعف مقیاس پذیری مواجه هستند. در این مقاله، راهکارهای ارائه شده برای افزایش مقیاس پذیری بلاکچین در محیط اینترنت اشیا به صورت مروری و تحلیلی بررسی می شوند. روش های مورد مطالعه شامل احراز هویت سبک وزن، بهینه سازی الگوریتم های اجماع، شاردینگ، راهکارهای لایه دوم و خارج از زنجیره، بهبودهای لایه اول، ساختارهای مبتنی بر گراف جهت دار غیرمدور، رایانش لبه و مه، هوش مصنوعی، یادگیری فدرال و رویکردهای تحلیلی و مقایسه ای هستند. این راهکارها از نظر شاخص هایی مانند تاخیر، توان عملیاتی، مصرف انرژی، پهنای باند، امنیت، حریم خصوصی، زمان احراز هویت، سربار ذخیره سازی و میزان حفظ تمرکززدایی مورد مقایسه قرار می گیرند.با توجه به گسترش کاربرد اینترنت اشیا در محیط های ساخته شده و شهری هوشمند، مسئله مقیاس پذیری بلاکچین در حوزه هایی مانند ساختمان های هوشمند، مدیریت انرژی، زیرساخت های شهری، حمل ونقل هوشمند، سامانه های پایش محیطی و خدمات هوشمند شهری اهمیت ویژه ای پیدا می کند. در چنین محیط هایی، تعداد زیاد حسگرها و تجهیزات متصل و نیاز به پردازش سریع و مطمئن داده ها، ضرورت استفاده از معماری های بلاکچینی با تاخیر پایین و توان عملیاتی بالا را افزایش می دهد. از این رو، انتخاب یک راهکار مقیاس پذیر باید علاوه بر محدودیت های فنی دستگاه های IoT، الزامات امنیت، حریم خصوصی، کارایی و قابلیت استفاده در معماری های هوشمند و زیرساخت های شهری را نیز در نظر بگیرد. نتایج بررسی نشان می دهد که هیچ راهکار واحدی به تنهایی قادر به حل کامل مسئله مقیاس پذیری بلاکچین در محیط اینترنت اشیا نیست. روش های اجماع سبک وزن می توانند تاخیر و مصرف انرژی را کاهش دهند، اما ممکن است سطح تمرکززدایی را تحت تاثیر قرار دهند. راهکارهایی مانند شاردینگ، لایه دوم، DAG و Edge/Fog Computing موجب افزایش توان عملیاتی و کاهش ازدحام شبکه می شوند، اما پیچیدگی پیاده سازی و چالش های امنیتی جدیدی ایجاد می کنند. بنابراین، رویکردهای ترکیبی و چندلایه می توانند مسیر مناسب تری برای ایجاد تعادل میان مقیاس پذیری، کارایی، امنیت و حریم خصوصی در کاربردهای اینترنت اشیا، به ویژه در محیط های ساخته شده و شهری هوشمند، فراهم کنند.

نویسندگان

علی صالح پور

دانشجوی دکتری مهندسی فناوری اطلاعات، گرایش تجارت الکترونیکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سبزوار، سبزوار، ایران