تاثیر استراتژی های مدیریت استعداد بر میزان تعهد سازمانی و ماندگاری کارکنان در سازمان های دولتی بزرگ

امروزه با توجه به تغییرات سریع و پیچیدگی های محیطی، سرمایه انسانی به عنوان مهم ترین مزیت رقابتی سازمان ها شناخته می شود. در این میان، سازمان های دولتی بزرگ به دلیل ساختارهای بوروکراتیک و محدودیت های قانونی، در زمینه جذب، توسعه و حفظ نیروهای مستعد با چالش های جدی مواجه هستند. پژوهش حاضر با هدف بررسی و تحلیل تاثیر استراتژی های مدیریت استعداد بر میزان تعهد سازمانی و ماندگاری کارکنان در سازمان های دولتی بزرگ انجام شده است. روش تحقیق در این مطالعه، توصیفی تحلیلی با رویکرد مروری و کتابخانه ای است که با بهره گیری از منابع معتبر علمی، کتب و مقالات داخلی و خارجی تدوین گردیده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که استقرار نظام مند مدیریت استعداد، شامل استراتژی های جذب هدفمند، جانشین پروری، توسعه مسیر شغلی و جبران خدمات مبتنی بر عملکرد، تاثیر مستقیم و معناداری بر ارتقای ابعاد سه گانه تعهد سازمانی (عاطفی، مستمر و هنجاری) دارد. همچنین مشخص گردید که تعهد سازمانی به عنوان یک متغیر میانجی قدرتمند، تمایل به ترک خدمت را کاهش داده و نرخ ماندگاری کارکنان کلیدی را در بخش دولتی به شکل چشمگیری افزایش می دهد. با این حال، فقدان چابکی، ضعف در شایسته سالاری و وجود سیستم های پاداش دهی سنتی، از عمده ترین موانع اثربخشی مدیریت استعداد در سازمان های دولتی به شمار می روند. در نهایت، پیشنهاد می شود سازمان های دولتی با عبور از رویکردهای سنتی مدیریت کارکنان و اتخاذ دیدگاه استراتژیک به استعدادها، زمینه ساز ارتقای بهره وری و حفظ نخبگان سازمانی خود شوند.

کلیدواژه ها:

مدیریت استعداد ، تعهد سازمانی ، ماندگاری کارکنان ، سازمان های دولتی بزرگ ، سرمایه انسانی ، ترک خدمت.