تحلیل نقش حسابداری سرمایه فکری و مدیریت دانش بر توسعه صلاحیت های حرفه ای معلمان و نوآوری در آموزش (رویکرد تلفیقی حسابداری و علوم تربیتی)

در عصر اقتصاد دانش بنیان، دارایی های نامشهود و سرمایه های فکری به عنوان مهم ترین مزیت رقابتی و عامل اصلی ارتقای بهره وری در سازمان های آموزشی شناخته می شوند. با این وجود، رویکردهای سنتی ارزیابی در نظام آموزش و پرورش، غالبا قادر به سنجش دقیق و ارزش گذاری این دارایی های پنهان نیستند. پژوهش حاضر با اتخاذ رویکردی میان رشته ای و توصیفی تحلیلی، به بررسی مفهوم «حسابداری سرمایه فکری» و نقش آن در توسعه صلاحیت های حرفه ای معلمان می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که دارایی های فکری یک مدرسه شامل سرمایه انسانی (دانش و مهارت معلم)، سرمایه ساختاری (بانک های اطلاعاتی و طرح درس ها) و سرمایه رابطه ای (تعاملات معلم با دانش آموزان و والدین) است. ترجمه این مفاهیم حسابداری به شاخص های علوم تربیتی نشان می دهد که اجرای موفقیت آمیز طرح هایی نظیر نظام رتبه بندی معلمان، نیازمند شناسایی و ارزش گذاری دقیق «دانش ضمنی» معلمان است. نتایج این مطالعه تاکید می کند که سیاست گذاران آموزشی باید با بهره گیری از الگوهای حسابداری مدیریت و مدیریت دانش، سازوکارهایی را برای تبدیل دانش پنهان معلمان به دارایی های ساختاری مدرسه فراهم آورند تا از این طریق، ضمن ارتقای منزلت حرفه ای فرهنگیان، کیفیت یادگیری دانش آموزان نیز به شکل معناداری افزایش یابد.

کلیدواژه ها:

حسابداری سرمایه فکری ، مدیریت دانش ، صلاحیت های حرفه ای معلمان ، دارایی های نامشهود ، نظام رتبه بندی معلمان ، سرمایه انسانی.