بررسی مدل های مدیریت دیجیتال فضای سبز و نقش شفافیت داده ها در ارتقای اعتماد عمومی نسبت به عملکرد شهرداری

تحول دیجیتال در مدیریت شهری، الگوی سنتی اداره خدمات عمومی را به سمت مدیریت داده محور، هوشمند و مشارکت محور سوق داده است. در این میان، مدیریت فضای سبز شهری به دلیل ارتباط مستقیم با کیفیت محیط زیست، سلامت شهروندان، عدالت فضایی و پایداری شهری، از حوزه هایی است که بهره گیری از فناوری های دیجیتال در آن اهمیت ویژه ای یافته است. مسئله اصلی پژوهش حاضر آن است که مدل های مدیریت دیجیتال فضای سبز چگونه می توانند از طریق افزایش شفافیت داده ها، زمینه ارتقای اعتماد عمومی به عملکرد شهرداری را فراهم کنند. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از مطالعه اسنادی انجام شده است و با تحلیل مفهومی سه حوزه مدیریت دیجیتال فضای سبز، شفافیت داده ها و اعتماد عمومی، تلاش می کند سازوکار ارتباط میان آنها را تبیین کند. یافته های پژوهش نشان می دهد که فناوری هایی نظیر سیستم های اطلاعات جغرافیایی، اینترنت اشیا، حسگرهای هوشمند، سنجش از دور، هوش مصنوعی، پلتفرم های داده شهری و اپلیکیشن های مشارکت شهروندی، ظرفیت قابل توجهی برای تولید، پردازش و انتشار داده های دقیق و به هنگام درباره وضعیت فضای سبز دارند. شفافیت این داده ها، در صورتی که با دقت، قابلیت دسترسی، قابلیت فهم، پاسخگویی و رعایت حریم خصوصی همراه باشد، می تواند امکان ارزیابی عملکرد شهرداری، افزایش مشارکت شهروندان و تقویت اعتماد عمومی را فراهم آورد. در مقابل، ضعف زیرساخت های دیجیتال، فقدان حکمرانی داده، پایین بودن کیفیت داده ها، مقاومت سازمانی، شکاف دیجیتال و خطر نقض حریم خصوصی می تواند کارکرد اعتمادساز فناوری را تضعیف کند. بر اساس یافته ها، مقاله یک الگوی مفهومی پیشنهاد می کند که در آن «مدیریت دیجیتال فضای سبز» از طریق «تولید و یکپارچه سازی داده های باکیفیت»، «شفافیت و دسترسی عمومی» و «مشارکت شهروندی»، به «پاسخگویی و ارزیابی عملکرد شهرداری» منتهی شده و در نهایت ظرفیت «اعتماد عمومی» را افزایش می دهد.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، فضای سبز شهری ، تحول دیجیتال ، شفافیت داده ، حکمرانی داده ، اعتماد عمومی ، مشارکت شهروندی ، شهرداری.