ارزیابی سیاستهای فرهنگی و اجتماعی شهرداری شیراز در سند برنامه راهبردی ۲۰ساله(افق ۱۴۲۰)

هدف این پژوهش، ارزیابی سیاست های فرهنگی شهرداری شیراز بر اساس مدل چهار نقشی سیاست فرهنگی است. در این پژوهش از تکنیک تحلیل محتوای جهت دار برای بررسی ۳۶ سیاست فرهنگی شهرداری در سند برنامه راهبردی ۲۰ساله(افق۱۴۲۰) استفاده گردید. چارچوب تحلیلی پژوهش بر اساس چهار نقش سیاست گذار فرهنگی تعریف شد و هر نقش بر اساس سه شاخص نحوه سرمایه گذاری، ابزار حمایتی و هدف، کدگذاری شد. یافته ها نشان داد نقش ها به صورت زیر توزیع شده اند: معمار۴۲٪، تسهیل گر۲۳٪، مهندس۲۱٪ و حامی۱۴٪. بیشتر سیاستهای نقش معمار مبتنی بر شاخص هدف بود که نشان دهنده رویکرد آرمان گرایانه شهرداری است. نقش تسهیل گر عمدتا بر ابزارهای حمایتی تمرکز داشت، نقش مهندس بیشتر با جهت گیری های ایدئولوژیک مشخص شد و توزیع کم نقش حامی در سیاستها، نشان دهنده کم توجهی به معیارهای زیباشناختی و حمایت از نهادهای فرهنگی مستقل بود. از منظر شاخص ها، شاخص هدف با ۵۸٪ بیشترین، شاخص ابزار حمایتی ۲۸٪ و شاخص نحوه سرمایه گذاری ۱۴٪ کمترین سهم را داشتند. بررسی ارتباط شاخص هدف با نقش ها نشان داد که نقش های معمار و مهندس بیشتر هدف محور بوده اما نقش تسهیل گر عمدتا بر ابزار حمایتی تاکید دارد؛ این الگو نشان می دهد شهرداری شیراز برای افزایش اثربخشی و کارایی سیاست های فرهنگی خود، نیازمند تعادل بین اهداف، ابزارهای حمایتی و روش های سرمایه گذاری در تمامی نقش ها است.

کلیدواژه ها:

سیاست های فرهنگی ، برنامهریزی فرهنگی ، شهرداری شیراز ، ارزیابی سیاست ، مدیریت فرهنگی شهری.