بررسی معیارهای آزادی بیان در قوانین بین المللی و قانون اساسی

در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران اصل بیست و چهارم به نحوی منعکس کننده جلوه ای از حق آزادی بیان است. در اصل مذکور آمده: «نشریات و مطبوعات در بیان مطالب آزاد هستند مگر آن که فعل به مبانی اسلام یا حقوق عمومی باشد، تفصیل آن را قانون معین می کند.» در نحوه به رسمیت شناختن حق آزادی بیان سیاق اصل حاضر با سیاق مواد اسناد بین المللی متفاوت است و علاوه بر این در قیودی که جهت اعمال محدودیت بر حق آزادی بیان در این اصل برشمرده شده است (مبانی اسلام و حقوق عمومی) تفاوت هایی با ملاک های اعمال محدودیت در عرصه بین المللی وجود دارد. همچنین در قوانین عادی داخلی نیز در راستای اعمال محدودیت بر حق آزادی بیان مقرراتی تدوین شده اند. بنایراین در این پژوهش سعی شده است با بهره گیری از منابع موجود و تحلیل محتوا به بررسی وضعیت آزادی بیان در پرتو قانون اساسی و اعلامیه حقوق بشر و اسناد نظام بین الملل پرداخته شود.

کلیدواژه ها:

آزادی بیان ، قانون اساسی ، نظام بین الملل