بررسی تاثیر اعتماد به نفس بر توسعه مهارت گفتاری دانش آموزان در کلاس های زبان انگلیسی به عنوان زبان دوم

یادگیری زبان دوم همواره با چالش های روانی و شناختی متعددی همراه است. در میان مهارت های چهارگانه زبانی، مهارت گفتاری به دلیل ماهیت تولیدی و نیاز به تعامل در لحظه، بیشترین میزان اضطراب را در میان زبان آموزان ایجاد می کند. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با رویکردی روان شناختی-آموزشی، به بررسی نقش اعتماد به نفس در توسعه و بهبود مهارت گفتاری دانش آموزان در کلاس های زبان انگلیسی می پردازد. یافته های این پژوهش نشان می دهد که فاکتورهای عاطفی نقشی تعیین کننده در میزان تمایل به برقراری ارتباط دارند. بر اساس فرضیه فیلتر عاطفی، دانش آموزانی که از اعتماد به نفس بالاتری برخوردارند، فیلتر عاطفی پایین تری داشته و در نتیجه ورودی های زبانی را بهتر پردازش و به تولید زبانی تبدیل می کنند. این پژوهش همچنین چالش های مرتبط با اضطراب زبان خارجی را بررسی کرده و نشان می دهد که راهبردهای آموزشی معلم محور، نظیر ایجاد محیط امن روانی، تصحیح خطای غیرمستقیم و استفاده از تکالیف تعاملی گروهی، می تواند تاثیر بسزایی در ارتقای خودکارآمدی و به تبع آن روانی کلام داشته باشد. نتیجه آنکه در آموزش زبان مدرن، تمرکز صرف بر شایستگی زبانی کافی نبوده و پرورش شایستگی ارتباطی در گرو توجه ویژه به متغیرهای روان شناختی فراگیران است.

کلیدواژه ها:

اعتماد به نفس ، مهارت گفتاری ، آموزش زبان انگلیسی ، اضطراب زبان خارجی ، تمایل به برقراری ارتباط ، فیلتر عاطفی.