تغییرات زمانی عمق آبشستگی در جفت پایه های غیریکنواخت

مقدمه: آبشستگی یکی از مسائل مهم در اطراف سازه های هیدرولیکی است. عموما به علت مسائل ژئوتکنیکی و اقتصادی اکثر پل ها بر روی جفت پایه های غیریکنواخت (جفت پایه به همراه فونداسیون) ساخته می شوند. با توجه به اینکه اکثر تحقیقات انجام شده پیرامون تعیین عمق نهایی آبشستگی می باشد، بررسی دقیق تر پارامترهای دیگر در این زمینه حائز اهمیت است.روش­: نوآوری این تحقیق بررسی تغییرات زمانی آبشستگی در اطراف جفت پایه های غیریکنواخت و همچنین بررسی تاثیر عمق فونداسیون بر زمان آبشستگی می باشد. آزمایش ها تحت شرایط آب زلال، روی جفت پایه های غیریکنواخت با سه فاصله متفاوت برای پایه ها ( ) و همچنین سه تراز مختلف فونداسیون ( ) انجام شده است.یافته ­ها: نتایج نشان می دهد هنگامی که فونداسیون در زیر تراز حفره آبشستگی قرار گیرد، حداکثر عمق آبشستگی برابر با تراز فونداسیون می باشد و این مقدار با گذشت زمان تغییر نخواهد کرد. با قرارگیری فونداسیون در حفره، عمق آبشستگی با رسیدن به تراز فونداسیون برای مدتی ثابت خواهد ماند (زمان تاخیر) که این زمان به تراز فونداسیون و همچنین فاصله بین پایه ها بستگی دارد. نتایج نشان داد که عمق آبشستگی برای جفت پایه های غیریکنواخت در بازه بین کمتر از پایه های یکنواخت می باشد، به گونه ای که در تراز و عمق آبشستگی در اطراف جفت پایه غیریکنواخت ۳۴.۶ درصد کمتر از جفت پایه یکنواخت می باشد. نتیجه­ گیری: مقایسه نتایج بدست آمده از این تحقیق نشان داد که زمان تاخیر برای جفت پایه های غیریکنواخت کمتر از تک پایه غیریکنواخت و تکیه گاه های غیریکنواخت بوده و همچنین در این پایه ها زمان رسیدن به حداکثر عمق آبشستگی بسیار سریع تر می باشد.

کلیدواژه ها:

آبشستگی ، تراز فونداسیون ، جفت پایه غیر یکنواخت ، فاصله پایه ها ، زمان تاخیر