هیات حل اختلاف ماده ۳۸ اصلاحی: تحلیل صلاحیت و جایگاه در نظام حل اختلاف شهرداری ها

هیات حل اختلاف موضوع ماده ۷ (ماده ۳۸ اصلاحی) قانون اصلاح و تسری آیین نامه معاملات شهرداری، به عنوان یک مرجع شبه قضایی تخصصی، با هدف کاهش بار دادرسی در محاکم قضایی و تسریع در حل اختلافات ناشی از معاملات شهرداری ها تاسیس شده است. این هیات با ترکیب پنج نفره و اختیار صدور حکم لازم الاجرا، از ماهیت توافقی ماده ۳۸ سابق فاصله گرفته و به مرجعی کارآمد با وجاهت قضایی تبدیل شده است. حضور قاضی منتخب رئیس قوه قضاییه در راس هیات، به تصمیمات آن ویژگی های شبه قضایی می بخشد، اما ماهیت اداری و ترکیب خاص اعضا آن را خارج از ساختار رسمی قوه قضاییه قرار می دهد. صلاحیت هیات محدود به اختلافات ناشی از معاملات شهرداری است و مواردی مانند صحت و بطلان قراردادها یا اختلافات پس از انحلال قرارداد را شامل نمی شود. ابهام در شمول صلاحیت و تفاوت های ماهوی با نهاد داوری از چالش های پیش روی این هیات است. برای کارایی کامل، تدوین آیین دادرسی شفاف، تعیین دقیق صلاحیت و رفع ابهامات نظارتی ضروری است. اقدامات اخیر قضایی مانند آرای وحدت رویه، گام مثبتی در شفاف سازی نظارت بر آرای هیات محسوب می شود، اما نیاز به اقدامات قانونی بیشتری برای تثبیت جایگاه آن در نظام حقوقی کشور وجود دارد. به طور کلی نتیجه این پژوهش حاکی از آن است که این هیات با ترکیب ویژگی های قضایی و اداری، رویکردی نوین برای حل اختلافات شهری ارائه می دهد، اما موفقیت آن در گرو رفع ابهامات و تقویت سازوکارهای نظارتی است.

کلیدواژه ها:

هیات حل اختلاف ، اختلافات ناشی از معاملات ، ماده ۳۸ آیین نامه معاملات شهرداری ، آیین دادرسی.