تحلیل و بررسی پدیده ایجاد انحصار برند در مناقصات امنیت الکترونیک ایران

قانون مناقصات ایران مطابق بند «پ» ماده ۷ آیین نامه مستندسازی، درج نام تجاری در فراخوان مناقصات را ممنوع اعلام کرده و تنها برای خرید قطعات یدکی استثنا قائل شده است. با وجود این حکم صریح قانونی، در عمل پدیده ایجاد انحصار برند در مناقصات حوزه امنیت الکترونیک شامل امنیت فناوری اطلاعات، امنیت ارتباطات و فناوری اطلاعات، امنیت فناوری عملیاتی و سامانه های حفاظتی و ایمنی الکترونیک به طور گسترده مشاهده می شود. این مقاله با رویکردی تحلیلی-انتقادی به بررسی روش های قانونی نمایی ایجاد انحصار، پیامدهای آن بر امنیت ملی با تاکید بر شاخص های پایداری، دسترسی و محرمانگی، وضعیت تطبیقی در سایر کشورها و ارائه راهکارهای عملی برای مقابله با این پدیده می پردازد. یافته ها نشان می دهد که انحصار برند نه تنها هزینه های مالی گزافی بر دولت تحمیل می کند بلکه تهدیدی جدی برای امنیت ملی از طریق ایجاد وابستگی راهبردی، آسیب پذیری در برابر حملات سایبری و نقض حریم اطلاعاتی شهروندان محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

تحول دیجیتال ، انحصار برند ، امنیت الکترونیک ، قانون ، هوشمندسازی فرایند نظارت ، شفافیت.