بررسی کیفیت منابع آب و شبکه توزیع روستای فرارت شهرستان شهریار

افزایش روزافزون اقبال به استفاده از منابع آب زیرزمینی به عنوان یکی از منابع مهم تامین آب شرب مبین اهمیت ارزیابی های کیفی این منابع می باشد. خصوصیات میکروبی و فیزیکوشیمیایی آب، مقبولیت و قابل شرب بودن آن را نشان می دهد. هدف از این پژوهش بررسی پارامترهای میکروبی، فیزیکوشیمیایی، خصوصیات شوری و خورندگی آب شرب روستای فرارت و همچنین بررسی تغییرات زمانی این پارامترها می باشد. در این پژوهش مطابق با استاندارد ملی ایران به شماره ۲۳۴۸ نمونه های آب نمونه برداری شده و سپس در آزمایشگاه مطابق با استاندارد های ملی ایران به شماره ۱۰۱۱ و ۱۰۵۳ مورد سنجش میکروبی و فیزیکوشیمیایی قرار گرفتند. همچنین کیفیت آب توسط نمودارهای گرافیکی شولر، پایپر و دورو تعیین شده است. در بررسی خصوصیات میکروبی چند مورد آلودگی چاه و شبکه مشاهده گردید که از جمله دلایل آلوده شدن چاه عدم رعایت حریم منبع و گرمای هوا و شیوع آلودگی ها و دلیل آلودگی شبکه آب نبود کلر در شبکه (اتمام کلر، شکستگی در لوله کلرزن) بوده است. بررسی کیفیت فیزیکوشیمیایی چاه و شبکه توزیع طی این دوره ۸ ماهه نشان داد اکثر پارامترها دارای روندی صعودی در فصل گرم سال هستند ولی تغییرات و افزایش املاح در محدوده استاندارد ملی بوده و از لحاظ کیفیتی تاثیر چندانی بر آب شرب نداشت. مطالعات گرافیکی تیپ آب را در تمامی موارد بیکربنات کلسیمی معرفی نمودند. به طور کلی از نظر شرب آب کیفیت آب در محدوده استاندارد و قابل استفاده می باشد.

کلیدواژه ها:

کیفیت میکروبی ، کیفیت فیزیکوشیمیایی ، شوری ، خورندگی