تاثیر همزمان تغییر اقلیم و تغییر کاربری اراضی بر هیدروگراف سیل و مقایسه نتایج سناریوهای اقلیمی CMIP۵ و CMIP۶- مطالعه موردی: منطقه آق قلا
محل انتشار: مجله مهندسی منابع آب، دوره: 18، شماره: 2
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 20
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_WEJMI-18-2_003
تاریخ نمایه سازی: 19 مهر 1405
چکیده مقاله:
مقدمه: رشد جمعیت و توسعه جامعه نقش مهمی در افزایش فشارها بر اراضی و منابع طبیعی دارند، که این فشارها می توانند بر تغییرات اقلیمی و تغییر کاربری اراضی تاثیرات عمیقی بگذارند. در شرایطی که عدم قطعیت عمیقی در مورد شرایط آینده وجود دارد. این پژوهش، اثرات تغییرات اقلیم و کاربری اراضی بر هیدروگراف سیل را برای دورههای بازگشت مختلف در منطقه آق قلا، ایران ارزیابی میکند.روش: شبیه سازی تغییرات اقلیم با استفاده از مدل CMCC-ESM۲ تحت سناریوهای اقلیمی SSP۱۲۶، SSP۳۷۰ و SSP۵۸۵ از CMIP۶ و همچنین مدل CanESM۲ تحت سناریوهای اقلیمی RCP۲.۶ و RCP۸.۵ از CMIP۵ انجام شده است. مدل LARS-WG برای ریز مقیاسسازی اطلاعات اقلیمی استفاده شده است و نقشه کاربری زمین از طریق تصاویر ماهواره ای Landsat در ENVI ۵.۳ پردازش گردیده است. روش زنجیره مارکوف برای سالهای ۲۰۵۰ و ۲۰۸۰ از طریق TerrSet پیاده سازی شده است. هیدروگراف های سیل توسط مدل فیزیکی SSA تولید شدهاند.یافتهها: نتایج دو سناریوی اقلیمی CMIP۵ و CMIP۶، حاکی از افزایش مقادیر بارش و دما در آینده میباشد. پیش بینی افزایش بارش در CMIP۵ بیشتر از CMIP۶ میباشد. به شرط تداوم روند تغییر کاربری در محدوده مورد مطالعه، در آینده با افزایش مساحت اراضی شهری و بایر و کاهش اراضی جنگلی، کشاورزی و مرتع، مواجه خواهیم بود که در نتیجه سیلابهای بزرگتری را به همراه خواهد داشت. همچنین تاثیر تغییر کاربری اراضی بر سیلابهای آینده بیشتر از تغییرات اقلیمی است. این مطالعه نشان می دهد که تاثیرات همزمان تغییرات اقلیمی و تغییر کاربری اراضی بر هیدروگراف سیل های آینده قابل ملاحظه است، بدین صورت که مقادیر افزایش دبی پیک سیلاب در بدترین سناریوهای مربوط به CMIP۵ و CMIP۶ به ترتیب ۱۲۸% و ۳۸% در مقایسه با وضع موجود در دوره بازگشت ۱۰۰ ساله میباشند.نتیجه گیری: برای تدوین راههای سازگاری و مدیریت آسیب پذیری ها، لحاظ تاثیر همزمان تغییر اقلیم و تغییر کاربری اراضی ضروری است. استفاده از مدل ها و روش های بروز می تواند دقت پیش بینی ها را افزایش داده و برنامه ریزان و سیاست گذاران را در ارائه راهکارهای سازگاری موثرتر برای کاهش خسارات و تلفات ناشی از سیل های آینده در شرایط عدم قطعیت عمیق یاری دهد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
آرش مجیدی
دانش آموخته دکتری، دانشکده عمران، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
سید عباس حسینی
دانشکده عمران، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
Sara نظیف
دانشگاه تهران، دانشکده فنی ، تهران، ایران
باقر قرمزچشمه
پژوهشکده حفاظت و خاک و آبخیزداری، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران