روابط ساختاری سبک های فرزندپروری ادراک شده با پرخاشگری با نقش میانجی باورهای فراشناختی و اضطراب اجتماعی (در دانش آموزان متوسطه دوم)

هدف از انجام این پژوهش تعیین «روابط ساختاری سبک های فرزندپروری در پیشبینی پرخاشگری با نقش میانجی باورهای فراشناختی و اضطراب اجتماعی» بود؛ روش پژوهش توصیفی و مبتنی بر همبستگی، با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری و جامعه آماری شامل دانش آموزان متوسطه دوم شهرستان تالش در سال تحصیلی 1404-1403 بود که از میان آنان 255 نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه پرخاشگری باس و پری (1992)، سبک های فرزندپروری ادراک شده یانگ (YPI-R3)، باورهای فراشناختی (MCQ-30)، و اضطراب اجتماعی (SPIN) بود. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های همبستگی پیرسون و اسپیرمن و مدل یابی معادلات ساختاری به روش حداقل مربعات جزئی انجام گرفت. نتایج نشان داد که مدل کلی پژوهش اعتبار و تطابق مطلوبی با داده ها دارد. شاخص ضریب تعیین(R² = 0/603, P < 0/001) نشان داد که متغیرهای مستقل و میانجی توانسته اند بخش بزرگی از تغییرات در پرخاشگری را توضیح دهند. سبک های کنترل گر، غفلت، راهنمایی ناکافی، غیرقابل اعتماد و بی مسئولیت، منزوی اجتماعی تاثیر معناداری بر افزایش پرخاشگری داشتند (P < 0/05). همچنین نقش واسطه ای باورهای فراشناختی در رابطه بین سبک های فرزندپروری و پرخاشگری تایید شد (P < 0/05)، در حالی که اضطراب اجتماعی تنها در ارتباط با سبک منزوی اجتماعی به عنوان یک واسطه معنادار شناخته شد (P < 0/01). یافته ها بیانگر اهمیت پرداختن به سبک های فرزندپروری و مداخلات تربیتی، روانشناختی و فراشناختی برای کاهش رفتارهای پرخاشگرانه است.

کلیدواژه ها:

پرخاشگری ، سبک های فرزندپروری ادراک شده ، باورهای فراشناختی ، اضطراب اجتماعی ، دانش آموزان