طراحی چارچوب استراتژی تحقیق و توسعه با رویکرد نوآوری باز در صنعت بانکداری ایران(یک مطالعه چندزمینه ای)

این پژوهش با هدف ارائه مدل استراتژی تحقیق وتوسعه با رویکرد نوآوری باز در صنعت بانکداری ایران انجام شده است. روش تحقیق از نوع کیفی و مبتنی بر رویکرد چندزمینه ای است. داده ها از طریق مصاحبه های عمیق نیمه ساختاریافته با ۱۵ نفر از خبرگان بانکی و دانشگاهی گردآوری شد. فرایند نمونه گیری به صورت نظری تا رسیدن به اشباع ترکیبی ادامه یافت و تحلیل داده ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام گرفت. یافته ها نشان دادند که تحولات دیجیتال، الزامات نظارتی بانک مرکزی و سیاست های کلان اقتصادی از مهم ترین عوامل علی برای شکل گیری نوآوری باز در بانک ها هستند. در پاسخ به این محرک ها، راهبردهایی چون همکاری چندنهادی (بانک–دانشگاه–فین تک)، توسعه زیرساخت های داده و توانمندسازی نیروی انسانی به عنوان محورهای اجرایی کلیدی ظاهر شدند. نتایج نشان می دهد که نوآوری باز می تواند در ارتقای پایداری سازمانی، رقابت پذیری، بهبود کیفیت خدمات دیجیتال و افزایش ارزش برند بانکی نقش آفرین باشد. در عین حال، چالش های فناورانه، فرهنگی و مقرراتی همچنان موانع اصلی تحقق کامل این الگو به شمار می روند. این پژوهش از نظر نوآوری و دانش افزایی علمی، با به کارگیری رویکرد چندزمینه ای، مدلی بومی و تلفیقی از استراتژی تحقیق وتوسعه مبتنی بر نوآوری باز در صنعت بانکداری ایران ارائه میکند.

کلیدواژه ها:

تحقیق و توسعه ، نوآوری باز ، صنعت بانکداری ، نوآوری ، نظریه چندزمینه ای