رابطه بین اضطراب و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر دوره تحصیلی متوسطه مدارس غیرانتفاعی شهرستان نکا

هدف از این پژوهش بررسی رابطه بین اضطراب و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر مقطع متوسطه مدارس غیرانتفاعی شهرستان نکا بود. این پژوهش از نظر هدف «کاربردی»، از نظر روش گردآوری داده ها «توصیفی» و از نوع «همبستگی» می باشد جامعه آماری این پژوهش کلیه دانش آموزان دختر مقطع متوسطه مدارس غیرانتفاعی شهرستان نکا که تعداد آنها 191 نفر بودند که حجم نمونه جدول کرجسی و مورگان، 131 نفر با توجه به روش نمونه گیری تصادفی ساده به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها در این تحقیق پرسشنامه استاندارد اضطراب کتل 0116 بود که پایایی آن با استفاده از آلفای کرونباخ بالای 1/71 محاسبه گردیده است. تجزیه و تحلیل داده های جمع آوری شده، به دو روش توصیفی و استنباطی از طریق نرم افزار SPSS انجام شده است. در این تحقیق از آمار توصیفی برای محاسبه میانگین و انحراف معیار متغیرهای تحقیق و نشان دادن فراوانی و نمودار های مربوط به آن استفاده شده است و از آمار استنباطی به منظور بررسی فرضیه های تحقیق استفاده گردیده آزمون انجام شده در این تحقیق شامل آزمون همبستگی پیرسون به منظور بررسی ارتباط بین متغیرها و آزمون رگرسیون چند متغیره به منظور تعیین سهم متغیر ملاک می باشد. نتایج پژوهش نشان داد که : بین مولفه تنش گری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه معکوس وجود دارد. بین مولفه احساس گناه و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه معکوس وجود دارد. بین مولفه نا ایمنی پارانوئید و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه معکوس وجود دارد. بین مولفه روان رنجوری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه معکوس وجود دارد. بین مولفه عدم انسجام خود و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه معکوس وجود دارد. از بین مولفه های اضطراب، مولفه روان رنجوری با توجه به بزرگتر بودن مقدار Beta سهم بیشتری در پیش بینی پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دارد. همچنین بین اضطراب و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان رابطه معکوس وجود دارد. هر چقدر سطح اضطراب آزمودنی ها بالاتر باشد، میزان پیشرفت تحصیلی پایین تری خواهند داشت.

کلیدواژه ها:

نکا ، اضطراب ، پیشرفت تحصیلی.