بررسی تطبیقی عسر و حرج زوجه هنگام طلاق در قانون ایران و افغانستان

چکیده  ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی به زوجه این اختیار را اعطا کرده است که چنانچه ادامه زندگی زناشویی برای او همراه با عسر و حرج باشد، با مراجعه به دادگاه و اثبات آن، درخواست طلاق کند. اطلاق این ماده به زن این توانایی را می دهد که بدون توجه به مبنای ایجاد عسر و حرج، صرفا با اثبات وجود آن، خود را از قید زوجیت برهاند. زمینه سازی برای تبیین مفهوم عسر و حرج، آموزش آن به قضات و نیز به کارگیری قضات متخصص (به ویژه بانوان قاضی) در دادگاه های خانواده، می تواند تا حد زیادی مشکلات اجرایی این ماده را مرتفع سازد. ماده ۱۱۳۳ قانون مدنی به مرد اختیار مطلق طلاق زن خود را داده است؛ اما درخواست طلاق از سوی زن، دارای محدودیت ها و شروطی است که در مواد خاصی از جمله ماده ۱۰۲۹ (غیبت زوج)، ماده ۱۱۲۹ (ترک انفاق) و ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی پیش بینی شده است. ماده ۱۱۳۰ قانون مدنی، بدون تقیید به شرط یا حالت خاصی، به زن حق درخواست طلاق از دادگاه را اعطا کرده و معیار «عسر و حرج» را به عنوان مبنای رهایی زن از علقه زوجیت قرار داده است.

کلیدواژه ها:

کلید واژه: نکاح ، طلاق ، عسر و حرج ، قانون ، ایران ، افغانستان