تبیین تربیت اخلاقی در کودکی براساس نظریه اسلامی رشد انسان

این مقاله به تبیین تربیت اخلاقی در اوان کودکی (پیش از دبستان) با تاکید بر نظریه اسلامی رشد جمیله علم الهدی می پردازد. هدف اصلی این تحقیق، ارائه چارچوبی منسجم برای تربیت اخلاقی کودکان پیش از دبستان و تبیین ماهیت آن است. این پژوهش با استفاده از روش تحلیلی _ استنباطی به بررسی نظریه اسلامی رشد انسان پرداخته و کوشیده است تا با واکاوی آن به تبیینی از چیستی تربیت اخلاقی در اوان کودکی دست یابد. نظریه مذکور با ارائه تفسیری متمایز از مفاهیمی چون نیاز، استعداد و عاطفه بر اساس مبانی حکمت متعالیه و نیز مفاهیم قرآنی، رویکردی متفاوت و یکپارچه به ابعاد مختلف رشد ارائه می دهد؛ که می تواند بازتاب متفاوتی در تربیت اخلاقی کودک داشته باشد. همچنین این نظریه با تبیین مفاهیمی چون تجرد و تجسد، به درک عمیق تری از ارتباط بین ابعاد مادی و معنوی انسان دست یافته و بر اهمیت تعامل عاطفی بین مربی و کودک به عنوان رکن اصلی تربیت اخلاقی تاکید می کند. نتایج تحقیق نشان می دهد براساس این نظریه تربیت اخلاقی چرخه ای است که حاصل تعامل ابعاد مختلف وجود انسان (نظیر زیستی، اجتماعی و عاطفی) و رشد هماهنگ قوای نفس است که در غایت خود دستیابی به فضائل مهمی چون حریت و حکمت را زمینه سازی می نماید.

کلیدواژه ها:

تربیت اخلاقی ، اوان کودکی ، نظریه اسلامی رشد ، حکمت متعالیه