بررسی دو نسخه خطی دیوان سید شریف حروفی و متن شناسی اشعار او

سید شریف حروفی (سده های هشتم و نهم هجری) از شاعران و عارفان برجسته حروفیه است که با وجود بر جای گذاشتن آثار متعدد، در منابع اصلی تاریخ ادبیات فارسی کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این پژوهش به روش توصیفی- تحلیلی و با اتکا بر مطالعات کتابخانه ای، به بررسی دو نسخه خطی دیوان او پرداخته است. نسخه نخست (به شماره FY۱۵۲ کتابخانه دانشگاه استانبول) که کامل و منقح است و تاریخ کتابت آن ۱۱۲۴ قمری است، نسخه ای معتبر به شمار می رود. این نسخه حاوی ۱۵۶ غزل، ۲۸ قصیده، ۱۹ رباعی، ۲ ترجیع بند، ۱ ترکیب بند، ۱ مسمط و ۱ قطعه است که از حیث حجم و تنوع قالب های شعری، منبعی مهم برای پژوهش در اشعار این شاعر محسوب می شود. نسخه دوم (به شمارهFY۱۳۰ کتابخانه دانشگاه استانبول) که افتادگی آغازین دارد و فاقد تاریخ است، از نظر محتوایی تفاوت های قابل توجهی با نسخه اول نشان می دهد. این نسخه تنها ۲ قصیده مشترک با نسخه کامل دارد و فاقد رباعیات و ترکیب بند است، اما در عوض شامل ۹۹ غزل و ۴ قطعه اضافی است که در نسخه اول وجود ندارند. این تفاوت های کمی و کیفی، نسخه دوم را به منبعی مهم برای مطالعات تطبیقی و بررسی تحول شعر سید شریف تبدیل کرده است.

کلیدواژه ها:

حروفیه ، میر سید شریف حروفی ، دیوان اشعار ، نسخه خطی ، کتابخانه دانشگاه استانبول