تاثیر تغییرات ساختاری و بخش خصوصی بر پیشرفت اجتماعی

تحقق توسعه فراگیر و ارتقاء کیفیت زندگی شهروندان تنها با تکیه بر رشد اقتصادی میسر نیست و نیازمند توجه به ابعاد اجتماعی و نهادی است؛ از این رو شاخص پیشرفت اجتماعی به عنوان شاخصی جامع و خروجی محور، اهمیت روزافزونی در ارزیابی عملکرد کشورها یافته است. اهمیت این موضوع در کشورهایی با رانت بالای منابع طبیعی و حکمرانی ضعیف دوچندان است، زیرا ساختارهای نامتوازن اقتصادی، ضعف نهادی و وابستگی به منابع می توانند مسیر ارتقاء رفاه و کیفیت زندگی را مختل سازند. با این وجود، پیوند میان تغییرات ساختاری، نقش بخش خصوصی و انرژی با پیشرفت اجتماعی در مطالعات کمتر مورد توجه قرار گرفته است. این پژوهش با هدف پرکردن خلا مذکور، با استفاده از داده های تابلویی طی دوره زمانی ۲۰۱۱-۲۰۲۱ و روش گشتاورهای تعمیم یافته، اثر این سه متغیر را بر پیشرفت اجتماعی در کشورهای رانتی با حکمرانی ضعیف و کشورهایی با رانت پایین و حکمرانی قوی مورد ارزیابی و مقایسه قرار داده است. نتایج نشان می دهد که تحولات ساختاری، بخش خصوصی و انرژی همگی تاثیر مثبت و معناداری بر پیشرفت اجتماعی در هر دو گروه دارند. یافته ها تاکید می کنند که سیاست گذاری هماهنگ در حوزه های ساختاری، نهادی و انرژی می تواند مسیر ارتقاء رفاه و کیفیت زندگی را در این کشورها تقویت کرده و دستیابی به توسعه پایدار را تسهیل نماید.

کلیدواژه ها:

پیشرفت اجتماعی ، تحولات ساختاری ، بخش خصوصی ، انرژی