منجی باوری یهود صهیونیست بامحوریت فلسطین و نقش ایران درقبال آن

منجی باوری یکی از ارکان اساسی تفکر یهودیت صهیونیستی است که تاثیر عمیقی بر سیاست ها و اقدامات رژیم صهیونیستی، به ویژه در سرزمین فلسطین، داشته است. این پژوهش با بررسی مفهوم شناسی منجی باوری در یهودیت صهیونیستی، پیوندهای تاریخی و ایدئولوژیک آن را با آموزه های مذهبی و سیاسی صهیونیسم تحلیل می کند. بر اساس منابع دینی یهودی، تحقق سرزمین موعود و بازگشت مسیحای یهودی (ماشیح) ارتباطی مستقیم با تسلط یهودیان بر فلسطین دارد. این ایدئولوژی در سیاست های اسرائیل به ویژه در شهرک سازی، یهودی سازی قدس و سرکوب فلسطینیان نمود یافته است. از سوی دیگر، جهان اسلام و به ویژه جمهوری اسلامی ایران با نگاهی آخرالزمانی اما متفاوت، فلسطین را بخش مهمی از هویت اسلامی دانسته و در برابر پروژه های یهودی سازی و سیاست های منجی باورانه صهیونیسم مقاومت می کند. ایران با حمایت از گروه های مقاومت، سیاست های منطقه ای خود را در جهت مقابله با توسعه طلبی صهیونیسم تنظیم کرده است. این پژوهش به بررسی راهبردهای ایران در برابر این ایدئولوژی و نقش آن در معادلات آینده فلسطین و رژیم صهیونیستی می پردازد. همچنین، در سطح بین المللی، جریان های مسیحیت صهیونیستی و حمایت های سیاسی، اقتصادی و نظامی کشورهای غربی، به ویژه ایالات متحده، از اسرائیل، بر پیشبرد منجی باوری یهودی تاثیرگذار بوده اند. حمایت آمریکا از تحقق سرزمین موعود و انتقال سفارت این کشور به قدس را می توان در این چارچوب تحلیل کرد. پژوهش حاضر با بهره گیری از روش توصیفی-تحلیلی و بررسی منابع دینی، تاریخی و سیاسی، تلاش دارد تاثیرات منجی باوری صهیونیستی بر منازعات فلسطین و آینده این درگیری را مورد واکاوی قرار دهد.

کلیدواژه ها:

تاملی برمنجی باوری ، یهودیت صهیونیستی ، فلسطین ، ایران ، مسیحیت صهیونیستی